Songül
@Rosa0173
İlk lise çağlarımda okumuştum . Biz doğu toplumlarında kadınların kısıtlandığı bir yerde bana öncü olmuştu . Doğu toplumlarının o korumacı ama bir o kadar da kısıtlayıcı çemberinde büyürken, Jane gibi bir karakterle tanışmak insana adeta nefes alacak bir pencere açıyor. Ben Jane den çok şey öğrendim . Jane’in lise çağlarındaki o genç kıza fısıldadığı en önemli şey şuydu muhtemelen: "Kimsesiz olabilirsin, fakir olabilirsin, dış görünüşün beklentilere uymayabilir ama ruhun sana aittir ve kimsenin onu hapsedecek kadar büyük bir kafesi yoktur."
Umarım yeni nesillerde okur ve onlara ilham verir. İkinci en sevdiğim alıntısı da "Hayat, nefret beslemek ve hataların kaydını tutmak için çok kısa."
Bazen hayat bizi ummadığımız yerlere götürdüğünde hatırlamamız gereken bir alıntı . Herkesin okuması gereken bir kitap .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir insanın sadece duygularıyla yaşamasının ne kadar yorucu olabileceğini fark ettim. Werther, Lotte’ye olan aşkını o kadar büyütüyor ki, bir süre sonra dünya onun için sadece bu aşktan ibaret kalıyor. Aslında her mektubunda kendi sonunu hazırladığını hissediyorsunuz ama elinden bir şey gelmiyor. Kitap bana, insanın kalbine bu kadar söz geçirememesinin hem çok romantik hem de çok korkutucu olduğunu düşündürdü. Gerçek hayattan kopup sadece hislerine sığınan birinin hüzünlü ve çaresiz bir günlüğü gibi."
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
"İçimizdeki Şeytan’ı okurken aslında hepimizin ne kadar çok bahanesi olduğunu fark ettim. Kitabın kahramanı Ömer, yaptığı her hatayı kendi suçu değilmiş gibi hayali bir 'şeytana' yüklüyor. Ama kitap ilerledikçe anlıyorsunuz ki o şeytan aslında insanın kendi tembelliği ve korkaklığıymış. Karakterler arasındaki o çatışmalar, insanın bazen kendine bile dürüst olamamasını çok sade ama vurucu anlatıyor. Kendi kararlarımızın sorumluluğunu almanın ne kadar zor ama önemli olduğunu bir kez daha düşündüren, insanı kendi iç dünyasıyla yüzleştiren bir hikaye."
İnandığı değerlerle yaşadığı hayat arasında sıkışıp kalan bir adam..
George Orwell’in ilk romanı olduğu için merak edip başladım ama bu kadar etkileyici olacağını tahmin etmemiştim. Kitapta sömürgecilikten ziyade, o düzenin içinde sıkışıp kalmış Flory’nin yalnızlığı beni çok etkiledi. Adam hem kendi milletinden nefret ediyor hem de onlardan kopamıyor, arada kalmışlığın tanımı gibi. Bir yandan Burma'nın o meşhur nemli sıcağını hissediyorsunuz, bir yandan da o dönemki insanların ne kadar ikiyüzlü ve kibirli olduğunu görüp sinirleniyorsunuz. Özellikle karakterlerin menfaatleri için neler yapabileceğini görünce "insan her yerde aynı" diyorsunuz. Sonu biraz üzücü ve sarsıcı bitse de, dürüst ve gerçekçi bir hikaye okumak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim; Orwell sadece siyaset değil, insan psikolojisini de çok iyi anlatıyormuş.
Kısa ama çok etkileyici bir kitap. Yazar kendi çocukluğunu, yalnızlıklarını ve hayatın zorluklarını çok içten bir şekilde anlatıyor. Kitapta özellikle “İçimdeki kıpırdanışları dinliyorum. Bir şeylere açılmak, bir yerlere koşmak, dünyayı kavramak istiyorum.” cümlesi beni çok etkiledi; insanın hem kendini hem dünyayı keşfetme isteğini çok güzel gösteriyor. Okurken hem biraz hüzünleniyorsunuz hem de insanın kendi geçmişine ve duygularına bakma isteği geliyor.
