Roseday
@Roseday
Puan vermedi·164 syf.·
2018 23. kitabı
Kitabın sonunda beklemediğim bitişiyle ve kendi yaşadığım ruh halinin de etkisiyle galiba ağladım. Sonunun güzel bitmesi yani her şeye egemen olan sevgi’nin kazanması, kazandırması beni İrene için huzura kavuşturdu. Kitap gerçekten güzeldi. Herkes Stefan Zweig’ın duyguları nasıl güzel betimlediğinden vs bahsediyor ki öyle zaten ama beni bu kitapta etkileyen şey sonuydu. Bir solukta biten okurken insanı yormayan zaten de ince güzel bir kitaptı.
İçte tutulan gözyaşları akıtılanlardan daha acıtıcıdır.
Çalıştığınız zaman, saatlerin müziğe dönüşerek kalbinize fısıldadığı bir ney olursunuz. Diğer tüm varlıklar hep birlikte şarkılar söylerken, hanginiz suskun ve eksik kalmak ister oradan?
