Bu kitap benim aklımda insanın özünü çok iyi yansıtan bir kitap olarak kalacak. Yazarın, belki de dünya üzerinde en masum şey olarak gördüğümüz çocuklar üzerinden insan doğasının çarpıcı gerçeğini anlatması kitabın iyi özelliklerinden bir tanesi. Yine ve yeniden vurgulanan şey her iyinin içinde bir kötü her kötünün içinde bir iyi olmasıdır. Fakat bu kitaptaki çekicilik gerçeği olağan gücüyle doğallıkla yansıtması. Beni kitapta en çok şoke eden vahşilerin ölümlere olan kayıtsızlığı oldu ve bir an durup düşününce hayatta böyle bir şeyin olanaksız olmayışıydı. Kitap bir grup çocuğun yaşadığı macerayı anlatan bir öykü gibi o kadar normal ilerlerken ve "bir grup çocuk işte, hayal güçleri şaşılacak derece" diye düşünürken aslında hayal gücü değil gerçekliğin ta kendisiymiş diyorsunuz. Kitabın sonuna doğru okuduklarım çok normal ve doğal gelmeye başladı. Tüm o vahşiler ve yaptıkları sanki adaya düşen bir grup çocuk değilde adanın yerlisiymiş gibi düşündürdü. Hakkında çok düşünülecek ve konuşulacak bir kitap ama siz iyisimi alın okuyun hemen :)