Ülkenin uzun bir süre sömürge altında geçen tarihine atıfta bulunan yazar, bu duyguyu acı çekmenin toplu kabulüyle durumun başka türlü olmasını dilemekten gelen suçluluğun ve hatta işler daha iyi olana kadar bekleme kararlılığının bir karışımı olarak tarif eder.
"Eğer cennette yaşasaydık" diye yazar, "gözyaşı, Ayrılık, açlık, bekleme, acı çekme, baskı, savaş, ölüm olmazdı hiç. Biz Koreliler bu umutlara Han diyoruz...
Bunun aynı zamanda hem üzüntü hem mutluluk anlamına geldiğini düşünüyorum.