Ruberuvareste

Peki, özdeğerinizi saklanmak yerine başka nasıl koruyabilirsiniz? Reddedilmeyi ve başarısızlığı göze alarak onu nasıl güçlendirebilirsiniz? İyileşmek için atılan tüm adımların temelinde, yolun yarısı demek olan kendinizi tanımak yatar. Özgüveninizin yara almasından korktuğunuzu ve insanları kendinizden uzaklaştırarak onu sürekli korumaya çalıştığınızı itiraf etmeniz atacağınız ilk adım olmalıdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İçinizdeki yetişkin, çocuğun tartışabileceğini ve etkili olabileceğini anlamasını sağlamalıdır.
Tartışma becerisi kazanabilmek için önce isteklerimizi ifade etme ve konuşma hakkımız olduğuna emin olmamız gerekir.
Anlaşmazlıklar konusunda yetersizdirler. Bağlanma korkusu olanlar başkalarının beklentilerinin kendilerini esir almasını engellemek isterler. Çocukluklarında kendi isteklerinde ısrar ettiklerinde hep kaybettikleri için başarı şanslarının olmadığını düşünürler. Fikirlerini savunmaya değdiğini çok az deneyimledikleri için de hemen pes ederler. Özellikle de bunu insan ilişkilerinde bazı istekler ve gereksinimler söz konusu olduğunda yaparlar. İlişkilerle ilgisi olmayan daha nesnel konularda, örneğin politik fikirlerini tartışarak savunabilirler. Ama tartışma konusu özelleştikçe, isteklerinin dinlenmesine ve anlayışla karşılanmasına alışık olmadıkları için kendilerine güvenemezler. Ortak bir çözüm yolu bulmak için karşılıklı konuşma alışkanlıkları da yoktur.
Bir daha asla kimsenin karşısında (anne/ebeveynlerle olduğu gibi) zayıflık göstererek ona teslim olmak istemezler. Bilinçleri dışında sağlam bir güç ve kontrol modeli geliştirirler. Onlara kurallar koymak, fazlasıyla yakınlaşmak, özgürlüklerini kısıtlamak isteyen herkese, yani her davetsiz misafire karşı öfkeden köpürerek saldırganlaşırlar. Bu dik başlılıkları karşılarındakilerin en ufak bir beklentisinde dahi harekete geçer.