"Züleyha: bu değilim ben. Acının içinden geçiyorken, ve acı içimden geçiyorken nasıl hala bu aynalarda kalabilirim? Nasıl hala kendim olarak bu surette görünen ben olabilirim?
Siz, yazgınızla iffetli,
→→çaba harcamayacaksınız eteğinizdeki çamuru akıtmaya.
Ben yazgımı yükleneceğim önce
sonra yazgımdan iffet çıkaracağım.
Bu yüzden Yūsuf'un arka taraftan yırtılan gömleğinden
Züleyha'nın önden yırtık eteğine kadar uzanacak yolum, adım adım,
aşk benım hakkım
"Senin için neler duyduğumu anlayabilmeni hakikaten çok isterim. Ah buna bir inanabilsem. İnanamıyorum . İnanmama mâni olan da senin kendi sözlerin. Diyordun ki "Ben başkalarından ne mektuplar aldım". Ama ne çare ki onlar mektup, benimki hakikat."