Rûken
@Ruken_be
Bu karanlıkta bize ait bir şey yok
Şu anda okuduğu kitap
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
José Saramago’nun Bütün İsimler adlı eseri, sıradan bir memur olan Don José’nin, rastgele bir kadının peşine düşmesiyle başlayan ama aslında çok daha derin bir sorgulamaya dönüşen bir romandır. Saramago’nun sunduğu şey bir “uyanış” hikâyesi değil; insanın, hayatını gerçekten değiştirmek yerine küçük kaçışlarla kendini oyaladığını gösteren sert bir yüzleşmedir.
Kısacası bu kitap, birini arama hikâyesi değil; kendini ararken bile sistemden çıkamayan insanın hikâyesidir.
Reklam
SIDDARTHA bir insanın hakikati başkasından öğrenemeyeceğini, onu ancak yaşayarak bulabileceğini anlatan bir içsel yolculuk hikâyesidir. Roman, antik Hindistan’da geçer ve genç bir Brahman’ın ruhsal arayışını izler.
Siddhartha başlangıçta bilgiyle, ritüelle ve disiplinle aydınlanmaya ulaşabileceğini sanır. Çilecilerle yaşar, ardından Gautama Buddha ile karşılaşır. Ancak asıl kırılma noktası burada gelir: Siddhartha, Buddha’nın öğretilerini saygıyla dinler ama başkasının bilgeliğini ödünç alamayacağını fark eder. Onun yolu, başkasının yolu değildir. Siddhartha, aydınlanmayı bir “öğreti” değil, bir deneyim olarak konumlandırır. Başkalarının doğrularını tekrar etmek yerine kendi yolunu arayanlar için güçlü bir metindir.
Yalom bu romanında psikoterapi odasını hem bir savaş alanı hem de bir satranç tahtası gibi kurgular. Hikâye, deneyimli bir terapist olan Ernest Lash ile sınır kişilik özellikleri gösteren, zeki ve manipülatif bir danışan olan Carol Leftman arasındaki güç mücadelesi üzerinden ilerler. Romanın dili akıcı, kurgu sürükleyicidir. Ancak asıl değerli tarafı, terapi dinamiklerini çıplak ve rahatsız edici biçimde göstermesidir. Özellikle psikolojiye ilgi duyanlar için bir “vaka romanı” gibi okunur. Divan, sadece bir psikolojik roman değil; aynı zamanda terapistin egosuna tutulmuş bir aynadır. Güç ilişkilerine ve insan zihninin karanlık tarafına ilgi duyuyorsanız, sizi tatmin eder. Ama hızlı tüketilecek bir roman arıyorsanız, sabrınızı zorlayabilir.
Roman, Fugui'nin hayatını anlatırken hiçbir dramatik numara peşinde koşmaz. Olan olur, sen de seyredersin. Okuru duygusal manipülasyonla değil, keskin bir gerçeklikle tokatlar.
Yu Hua'nin dili sade görünür , ama aslında buz gibi bir neşterdir; karakterleri süsleyip parlatmaz, tüm kırıklıkları, kayıpları, düşüşleri olduğu gibi serer. Fugui'nin başına gelenler de trajedi olsun diye zorlanmaz; sıradan bir insanın sıradan talihsizliği gibi gelir, bu da etkisini katlar.
"Yaşamak " seni teselli etmeye kalkmaz; hayatta kalmanın çoğu zaman şans, gerisinin de inat olduğunu söyler. Bu kitap güzel olduğu için değil, acı gerçekleri tokat gibi surata çaktığı için güçlüdür.
Okumaktan zevk aldığım felsefe temelli kitaplardan biri oldu. Felsefi kitaplar okurken genelde var olan kafa yorucu yada çok dikkat gerektiren anlatımdan uzak akıcı, anlaşılır bir eser. Nietzsche’ nin felsefesini anlamaya, onun penceresinden bakmaya bir adım daha yaklaşıyorsunuz. İnsan psikolojisi, duygu durum bozuklukları, histeri, bunalım vb psikolojik durumlar hakkında yol gösterici bir eser.
Reklam