Bütün İsimler
José SaramagoYazar:
José Saramago
Çevirmen:
Nesrin Akyüz
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Temmuz 2021
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 1999
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Orijinal Adı:
Todos os Nomes
ISBN:
9786055340223
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Körlük 
Görmek 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş 
Kopyalanmış Adam ve 
Bütün İsimler
José Saramago benim çok çok sevdiğim bir yazar. Üslubu, aktarımı, metaforları, imaları, kelimelerle oynamaları, derin anlamları, noktalama işaretsiz yazımıyla.
Kitaba gelecek olursak da, çok enteresan bir olaylar silsilesi. Normalde başka bir yazar bu olayı anlatsa, okunmaya değer bile görülmez muhtemelen. Ama Saramago yapmış yapacağını. Hem sıkılıyor gibi oluyorsun, hem meraktan çıldırıyorsun. Öyleli bir anlatım, öyleli bir hikaye.
Yalnızlığın insana neler yaptıracağını, as-üs hiyerarşisinin ezici sistemini, ölümden sonra hiçbir şeyin mühim olmadığını felsefik ve düşünsel bir bakış açısıyla ele alıyor. E bana da elbette beğenmek düşüyor efenim :)
Geçmişin, Şu Anın ve Geleceğin Kaybolmuş BağlantılarıDuygu ve Düşünce
José Saramago’nun Bütün İsimler adlı eseri, adeta zamanın ve kimliğin izlerini süren bir yolculuğa çıkmanızı sağlıyor. Kitap, bireysel varoluşun sorgulanmasından çok, toplumsal hafızanın, kimliklerin ve hayatların unutulmaz bir şekilde kayboluşunu ele alırken, aynı zamanda da bizi derin bir içsel keşfe davet ediyor. Saramago, sıradan bir bürokratın, adı bile anlamını kaybetmiş bir işçinin, sistemin anonimleştirdiği bir insanın, varoluşunu sorgulayan bir hikâyeye açıyor kapılarını. Ama bu sadece bir varlık sorgusu değil; kimlik, bellek ve yaşamın anlamını bulma mücadelesi.
Kitabın baş karakteri, José, sıradan bir adalet dairesinde çalışan, resmi belgeleri kaydeden, dosyaların arasında kaybolmuş, hayatını neredeyse tamamen unutarak sürdüren bir adamdır. José'nin hayatı, her gün yaptığı rutinlerle şekillenirken, tüm gerçekliği, bilincindeki bu yetersizliğe sıkışıp kalmıştır. Ancak bir gün, sıradan bir dosya üzerinde çalışırken, kendini bir başka dünyaya çekildiğini hisseder. Bir ismin peşinden gitmeye karar verir; fakat bu isim, bir insanın değil, bir kaybolmuş kimliğin, bir iz bırakmayan hayatın parçasıdır. Bu takıntı, José’nin hem kendisini hem de toplumsal yapıyı derinlemesine sorgulamasına yol açacaktır.
Saramago’nun anlatım tarzı, ilk bakışta karmaşık gibi görünse de aslında tüm detaylar, karakterlerin içsel yolculuğu ve yaşamın anlamına dair sorgulamaları arasında son derece derin bir bağlantı kurar. Kitap, hayatta kaybolmuş, silinmiş ve bir şekilde unutulmuş kimliklerin izlerini arayan bir bulmacadır. Saramago, bu kaybolmuş kimlikleri bulmaya çalışan José'nin hayatı üzerinden, insanlar arasındaki anonimleşmenin ve kapitalizmin bireyi nasıl "görünmeyen" hale getirdiğini ustalıkla işler.
José'nin her gün takip ettiği rutin, aynı zamanda onun kendine
José Saramago’nun Bütün İsimler adlı eseri, sıradan bir memur olan Don José’nin, rastgele bir kadının peşine düşmesiyle başlayan ama aslında çok daha derin bir sorgulamaya dönüşen bir romandır. Saramago’nun sunduğu şey bir “uyanış” hikâyesi değil; insanın, hayatını gerçekten değiştirmek yerine küçük kaçışlarla kendini oyaladığını gösteren sert bir yüzleşmedir.
Kısacası bu kitap, birini arama hikâyesi değil; kendini ararken bile sistemden çıkamayan insanın hikâyesidir.
Senin yaşadığın yüzyıla denk gelip, seninle hic tanışamamış olmak Saramago..Neyseki kitaplar var..Özellikle mezarlık sahnesinden cok etkilendim. Bilinç akışı tekniği ile bitmeyen cumleler biraz yoruyor ama diger romanlarında olduğu gibi sarsıcı anlatımıyla bir çırpıda okunup bitiyor.
Bütün isimlerin yazılı olduğu Nüfus Kayıt Merkez Arşivi’nde çalışan Don Jose, bir gün karşısına çıkan bir fişte adı soyadı yazılı olan bir ismi araştırmaya başlar.
Sadece doğum, ölüm, evlilik, boşanma gibi kayıtların tutulduğu bu arşivde sıradan bir “yazıcı” olan kahramanımızın hiç tanımadığı bir kadını bulmak için neden bu kadar uğraştığı biraz onun yalnızlığında saklıdır, biraz da “yazar” olmasında.
Önce bir isim bulmak, sonra o isme bir kişilik kazandırmak değil mi yazarların yaptığı? Onu ete kemiğe büründürmek ve ardından ruhundan üfleyerek ona bir hayat bağışlamak… Bunun nasıl bir tutku ile yapıldığını anlayabilmek için Don Jose’yi iyi tahlil etmek gerekir.
O; hiç görmediği, sadece bir kağıdın üzerindeki üç beş kelimeden ibaret olan, buna ne sevgi ne aşk denebilecek bambaşka bir tutkuyla aradığı kadının peşindedir. Üstelik bu tutku yüzünden yalan söylemekten, sahte evrak düzenlemekten, işini de sağlığını da tehlikeye atmaktan çekinmez. Aradığı kadını biraz daha iyi tanıyabilmek, onun hakkında biraz daha fazla şey öğrenebilmek için çabalayıp durur.
Don Jose’nin çalıştığı yer bizim bildiğimiz “Nüfus Müdürlüğü”ne benzer işler yapsa da çok farklı bir hiyerarşik düzeni vardır. Oldukça disiplinli ve soğuk memuriyet hayatı bana biraz Kafkaesk geldi.
Romanın gizemli havası, kahramanımızın devamlı konuştuğu bir “iç ben” olması, olayların geçtiği kurgu evrende insanın kendini sürekli tedirgin hissetmesi de bu görüşümü pekiştiriyor. Yani 
Franz Kafka hayranlarının bu eseri mutlaka okumasını tavsiye ederim.
Franz Kafka hayranlarının bu eseri mutlaka okumasını tavsiye ederim.
Yirmibeş yıldır Nüfus Kayıt Merkez Arşivi'nde çalışan Don Jose'nin, gazete ve dergilerden kestiği ünlü kişilere ait kupürler ve arşivden gizlice aldığı bu kişilere ait dosyaların kopyasını biriktirmek gibi bir hobisi vardır. Bir gün dosyaların arasına meçhul bir kadının fişinin karışması ve Don Jose'nin kadının hayatını saplantılı bir şekilde öğrenme isteği, memurun bilinmeze doğru sürüklenmesine neden olur.
Başlarda karışık gelse de okudukça içine alan, sürükleyici bir kitaptı. Kitabı okumak isteyenlere tek uyarım metinler düz yazı şeklinde, diyaloglar nokta veya virgül ile metnin içerisinde ayrılmış, paragraf ayrımı bile yok denilebilecek kadar az. Ben sevdim, meraklısına tavsiye ederim.
Bütün İsimlerEdebiyat
Jose Saramago okumak her zaman zordur. O paragrafsız sayfalar, kimin ne dediğini anlamak için dikkatli bir şekilde okunması gereken satırlar, okuru hayli bir zorluyor. Birçok Saramago kitabı okumuş olmama rağmen her seferinde başlarda biraz zorluk çekiyorum. Ama yazım şekline alıştıktan sonra Saramago hayranlığım kaldığı yerden devam ediyor.
25 yıldır Nüfus Kayıt Merkez Arşivi'nde çalışan Don Jose, ünlü isimler hakkında bilgi toplayıp, bunları bir koleksiyon haline getiren, monotonluk deryasında bir memurdur. Bir gün sıradan bir kadının ismi ilgisini çeker ve macera burada başlar. Bu sıradan kadının peşine düşer. Bu arayışta sıradan olayların çok etkileyici bir şekilde, okuru çekmesi çok başarılıydı.
Karakterimizin bu takıntılık haline gelen arayışı ve tümdengelim olarak niteleyebileceğimiz, odasının tavanıyla olan felsefi konuşmaları kitabın hikaye kısmını oldukça güzelleştiriyor.
Diğer taraflara odaklandığımız zaman ise, ülkesinin Komünist Partisi üyesi olan yazarımız, devlet dairelerindeki hiyerarşiyi ve çalışma sistemlerini, kıvamında irdelemiş. Ayrıca memurların monotonlaşan hayatını, Done Jose'yi olmadık bir maceraya sokarak, gözler önüne seriyor. 25 yıldır aynı şeyi yapan bir adam ölene kadar aynı çarkta mı koşacaktı, bir hamster gibi. Monotonluk her zaman bir kangrendir, erken bir şekilde önlem alınmazsa bütün yaşama yayılır.
Yazarın dediğim gibi birçok kitabını okudum. Bütün isimler diğerleri kadar iyi mi sorusuna vereceğim cevap hayır olur. Ancak böyle sıradan bir olayı ilginç bir şekilde sürükleyici hale getirebilecek tek isim Saramagodur...
8/10
2022 13. kitabı
Metaforlarla dolu harika bir Saramago kitabı daha ⭐
Yalnızlığın amaçsızlığının mı yoksa saplantının kişiliğe bürünmüşlüğünün mü kitabı, ayırt etmek mümkün değil.
Yalnız yaşayan, iş yerindeki hiyerarşinin daha da yalnızlaştırdığı ve arşivden demir bir kapıyla ayrılan evi haricinde hiçbir şeyi olmayan Don Jose'nin arşivdeki fişlerle, önemli kişiler listesiyle ve tabi ki tek dert ortağı olan yatağının üstünden sürekli onu izleyen tavanıyla tekilliğinden arındırmaya çalıştığı yaşantısında küçük bir gezinti aslında.
Tesadüf eseri eline geçen meçhul kadının fişi sonrası kendini bir serüvende bulur Jose. Bu fişi gizemli ve araştırmaya değer bulmasıyla başlar her şey aslında. Bu gizem uğruna yaptıkları, cesaret ettiği her şey sadece amaçsız hayatına bir ışık yakmak için midir, yoksa sadece adını bildiği kadına karşı duyduğu sevgi midir, yoksa saplantılı şizoid bir sapık mı gözlemekteyiz?
"Yalnızlık Don Jose, diye belirtti müdür ağır başlılıkla. Asla iyi bir yoldaş olmamıştır, büyük kederler, büyük ayartmalar ve büyük hatalar hep hayatta yalnız olmaktan, bir şey kafamızı her gün normalde olandan daha fazla karıştırdığında kendisine danışacağımız bir arkadaş olmamasından kaynaklanır."
Puan vermedi·356 syf.··
Beğendi
·2023 19. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 06 Mart 2023 22:23
Körlük eseriyle gönlüme taht kurmuştu José Saramago
Fakat bu eserini çok da beğenemedim
Nüfus Kayıt Merkez Arşivinde çalışan Yapayalnız bir adam Dön José nin tuhaf takıntıları ile yaptığı koleksiyonculuğu anlatıyor.
Meçhul kadının peşine düşüp onu araştırıyor
Çalıştığı yerdeki hiyerarşik düzeni güzel anlatmış yine de. Bu yüzden biraz beğenir gibi olsam bile konu bakımından ilgimi çekmediği için önereceğim kitaplardan değildir l
Köşe Samarego deyince akla ilk körlük ve Görmek kitapları akla geliyor Bu kitap da onlar kadar güzel Ama Samaregoyu okumak sebât istiyor Sayfalar hızlı akmıyor ama gerçekten çok derin yazan bir yazar Nerdeyse bütün eserleri Nobel ödülü almış ve yaşarken ülkesinde istenmeyen adam ilan edilmiş Anlaşılan düşünen eleştiren insanı dünyada kimse istemiyor Bu yazarın eserlerini okumak insana bambaşka bir ufuk katıyor İyi bir okur bu eserlerin kıymetini bilir
Reklam
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
