Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı , susuzluğu , açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve sefadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup keder ve ıstırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.