Rabia Ulutaş
@Rulutas35
Grafik Tasarım ve Fotoğrafçılık
Ege Üniversitesi
12 kütüphaneci puanı
170 okur puanıKasım 2017 tarihinde katıldı
Cümbezin Kızı – Kitap İncelemesi1000Kitap
Cümbezin Kızı, Ülkü Demiray tarafından yazılmış, tarih ve dramın iç içe olduğu bir roman. Kitap sadece bir kişinin hikâyesini anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda geçmişte yaşanan sosyal olayları ve insanların hayatlarını nasıl etkilediğini de gösteriyor. Ayrıca bu kitabın, tarihçi İlber Ortaylı tarafından da önerilmiş olması dikkatimi çekmişti. Onun bu kitabı önermesinin sebebinin, Kıbrıs’ta yaşanan olayları ve o dönemin zorluklarını gençlerin daha iyi anlayabilmesi olduğunu düşünüyorum. Hikâye, Kıbrıs’ta geçen olaylar etrafında şekilleniyor. O dönemde yaşanan savaşlar, yokluklar ve toplumdaki sıkıntılar özellikle kadınlar ve kız çocukları üzerinden anlatılıyor. Bazı ailelerin çaresizlik yüzünden kızlarını başka ülkelere göndermek zorunda kalması ve onların yaşadığı zorluklar kitabın en çarpıcı kısımlarından biri. Aynı zamanda Türk ve Rum halklarının bir zamanlar birlikte yaşadığı ama zamanla ayrılıklar ve çatışmaların başladığı dönem de hikâyede yer alıyor. Kitapta beni en çok etkileyen şey, anlatılan olayların çok gerçekçi hissettirmesiydi. Okurken bazı bölümlerde insanın içi daralıyor, çünkü yaşananlar oldukça hüzünlü ve ağır. Özellikle kız çocuklarının karşılaştığı zorluklar ve ailelerin çaresiz kalması, okuyanın aklında uzun süre yer eden sahneler oluşturuyor. Dil açısından bakıldığında kitap çok ağır bir anlatıma sahip değil, bu yüzden okurken zorlanılmıyor. Ama olayların duygusal yönü güçlü olduğu için bazı bölümlerde insan ister istemez hikâyenin içine daha fazla kapılıyor. Kitap kısa sayılabilecek bir roman olsa da içinde yoğun duygular barındırıyor ve okuduktan sonra etkisi bir süre devam ediyor. Genel olarak Cümbezin Kızı, sadece bir hikâye anlatan değil, aynı zamanda geçmişte insanların yaşadığı zorlukları daha iyi anlamaya yardımcı olan bir roman. Tarihî
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Okçunun Yolu, Paulo Coelho’nun diğer kitapları gibi aslında kısa ama düşündüren bir kitap.
Kitap boyunca ok atmanın aşamalarını anlatırken aslında hayatla ilgili mesajlar veriliyor. Mesela sadece hedefe odaklanmanın yetmediği, insanın kendini de tanıması gerektiği anlatılıyor. Hedefe ulaşmak için acele etmemek, sabırlı olmak ve hatalardan ders çıkarmak gerektiği sürekli vurgulanıyor. Ok, yay ve hedef üçlüsü hayatın farklı yönlerini temsil ediyor gibi hissettiriyor. Kitapla ilgili en çok hoşuma giden şey, anlatımının sade olmasıydı. Çok karmaşık bir dili yok, bu yüzden okurken yormuyor. Ama bazı yerlerde cümleler baya anlamlı olduğu için tekrar okumak isteyebiliyorsun. Özellikle hedef koyma ve vazgeçmeme ile ilgili verdiği mesajlar insanı motive edebiliyor. Genel olarak bakınca Okçunun Yolu, kalın bir roman değil ama kısa sürede okunabilecek ve içinde hayatla ilgili küçük dersler barındıran bir kitap. Kişisel gelişim kitabı gibi hissettiren ama hikâye şeklinde anlatıldığı için sıkıcı olmayan bir yapısı var. Çok büyük olaylar bekleyenler için biraz sade gelebilir ama daha çok düşünmek ve bazı şeyleri sorgulamak isteyenler için güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Beklemek Bazen En Zor Olandır1000Kitap
Zülfü Livaneli’nin Bekle Beni kitabını okurken aslında sadece bir aşk hikâyesi okumadığımı fark ettim. Kitapta insanların bir anda değişen hayatları ve bunun getirdiği ayrılıklar anlatılıyor. En çok da beklemenin ne kadar zor bir şey olduğunu hissettirdi bana. Okurken bazı yerlerde içimde bir sıkışma oldu çünkü karakterlerin yaşadığı şeyler sıradan sorunlar değil, insanın hayatını kökten değiştiren olaylardı.Kitapta en çok dikkatimi çeken karakterlerden biri Selim oldu. Selim düşüncelerini saklamayan, doğru bildiğini söyleyen biri. Ama bu tavrı yüzünden bir gün polisler tarafından götürülüyor ve hayatı bir anda altüst oluyor. Onun başına gelenler bana biraz haksızlık gibi geldi. İnsan bazen doğruyu savunduğu için zor durumda kalabiliyor, Selim de bunun bir örneği gibiydi. Leyla ise Selim’in hayatındaki en önemli kişilerden biri. Selim götürüldükten sonra geride kalan ve bekleyen kişi o oluyor. Leyla’nın yaşadığı bekleyiş bana göre kitabın en ağır taraflarından biriydi. Günler geçtikçe özlem artıyor ama yine de ayakta kalmaya çalışıyor. Onun sabırlı hali bana güçlü bir insanı hatırlattı. Zeynep karakteri de hikâyede önemli bir yer tutuyor. O, Selim ve Leyla’nın kızı ve yaşananların ortasında büyümek zorunda kalan bir çocuk. Bana göre Zeynep biraz da geleceği temsil ediyor, çünkü yaşanan onca zorluğa rağmen hayatın devam ettiğini gösteriyor. Hikâye genel olarak Selim’in götürülmesiyle başlıyor ve o andan sonra hayatlarının nasıl değiştiğini görüyoruz. Selim hapisteyken Leyla dışarıda kendi başına mücadele etmeye çalışıyor. Bu süreçte özlem, korku ve belirsizlik sürekli hissediliyor. Beklemek sadece zamanın geçmesini izlemek değil, aynı zamanda sabretmek ve umudu korumak anlamına geliyor. Kitapta anlatılan olaylar ilerledikçe insanların ne kadar dayanıklı olabildiğini de
Gerçekten Olağanüstü Bir Gece1000Kitap
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig’in insanın iç dünyasını çok iyi anlattığı kitaplardan biri. Kitap kısa ama içinde anlatılan olay ve karakterin yaşadığı değişim oldukça etkileyici. Hikâye aslında tek bir gecede geçiyor ama o gece karakterin bütün hayatını değiştiren bir gece oluyor.Kitapta anlatıcı zengin ve toplumda saygın bir yere sahip bir baron. Dışarıdan bakıldığında hayatı oldukça iyi görünüyor. Parası var, çevresi var ve insanlar tarafından saygı görüyor. Ama aslında iç dünyasında büyük bir boşluk var. Hayat onun için artık çok sıradan ve sıkıcı hale gelmiş. Hiçbir şey ona heyecan vermiyor. İnsanlara karşı ilgisi de azalmış. Okurken ben de şunu düşündüm: Bazen insanın her şeyi olsa bile yine de kendini boş hissedebiliyor. Hikâyedeki kırılma noktası küçük gibi görünen bir olayla başlıyor. Baron kendisine ait olmayan bir atı sahibinden habersiz şekilde alıp binmeye karar veriyor. Bunu yaparken içinde garip bir heyecan hissediyor. Normalde kurallara uyan ve saygın biri olmasına rağmen böyle küçük bir suçu işlemesi ona farklı bir duygu yaşatıyor. Bence burada karakterin hayatından ne kadar sıkıldığını açıkça görüyoruz. Çünkü küçük bir yanlış bile ona uzun zamandır hissetmediği bir heyecan veriyor. Ama biraz zaman geçince yaptığı şeyin farkına varıyor ve bundan utanmaya başlıyor. İçinde güçlü bir suçluluk duygusu oluşuyor. Bu noktadan sonra karakter kendi davranışlarını sorgulamaya başlıyor. Daha önce hiç düşünmediği şeyleri düşünmeye başlıyor. Vicdan, merhamet ve insan olmak gibi kavramlar onun için önem kazanmaya başlıyor.
Gecenin ilerleyen saatlerinde baron şehrin daha yoksul yerlerine gidiyor. Burada fakir ve zor durumda yaşayan insanları görüyor. Daha önce onların hayatını gerçekten fark etmediğini anlıyor. Onlarla karşılaşınca içindeki merhamet duygusu ortaya
Kitap kısa olmasına rağmen oldukça ağır ilerleyen bir kitap. Bu yüzden okuması beklediğimden daha zor oldu. Cümlelerin çok uzun olması ve düşüncelerin iç içe verilmesi zaman zaman anlam karmaşası yaratabiliyor. Bu nedenle kitabı okurken bazı bölümleri tam olarak kavramakta zorlandım. Bu kitabı okumak için yanlış bir zamanı seçtiğimi düşünüyorum. Çünkü dikkat ve sakin bir okuma gerektiren bir eser. Daha uygun bir zamanda tekrar okuyup kitabı daha iyi anlayabileceğimi düşünüyorum. O zaman değerlendirmemi yeniden gözden geçirip güncellemeyi planlıyorum.
