"... Her şeye karşın, yüreğin belleğinin kötü anıları sildiğini, iyileri büyüttüğünü, geçmişe katlanmayı bu hile sayesinde başardığımızı bilmeyecek kadar gençti daha."
"... Bunca yıl ölümle içli dışlı olduktan, böylesine ölümle savaştıktan, ölümün tersine ve yüzüne dokunduktan sonra, ilk kez ölümün gözüne bakma gözü pekliğini göstermişti sanki; ölüm de bakıyordu ona. Ölüm korkusu değildi bu. Hayır: Korku yıllardır içindeydi, onunla birlikte yaşıyordu; bir gece kötü bir düşün ardından uyanıp ölümün, her zaman duyumsadığı gibi yalnızca sürekli bir olasılık değil, anlık bir gerçeklik olduğunun bilincine vardığından beri."