Bir cinayetler çağının ortasında, elimizde ne varsa öleceğine, yeni hiçbir şeyin hayatımıza katılmayacağına içten içe inanmışım sanki, o masum görünüşlü beyaz çiçeklerle hayatın kıpırdadığını, çiçeklerin açtığını ve hep açacağını, küçük sevinçlerin kuytularda bizi beklediğini yeniden fark ettim.
Sevdiğimiz her şeyi sevgiyle parçalayıp, o parçalardan duvarlar yapıyoruz.Vatan sevgiyle parçalanıyor, kadınlar sevgiyle öldürülüyor, namus sevgiyle saldırganlığa dönüştürülüyor, dürüstlük sevgiyle bir sahtekârlık haline getiriliyor.