Serendipçe
@Runessya
Tamamen kendime.
#72583854
Akademisyen/ Öğr. Gör.
Yüksek Lisans
9 Kasım
62 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Bunlar herkesin söylediği sözlerdi. Bunları dinlemekten artık usanç gelmişti. Hakikaten şu insanlar pek müz'iç mahluklardı. Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar, fakat kendi gülünçlüklerini, zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlardı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzün aya benziyor.
Kaşın yaya benziyor.
Gözlerin yeşil alası.
Saçların aslan yelesi.
Yürüyüşün turna gibi.
Salınışın suna gibi.
Hangi yerden, kaynaktansın?
Hangi boydan, oymaktansın?
Kumar oynarken insan kendini ele verir, öyle bir söz vardır. Biliyorum ama ben diyorum ki: Kumar oynarken insanı asıl kendi eli ele verir. Çünkü bütün kumarbazlar yüzlerini kontrol etmeyi çabucak öğrenirler....yüzlerini ustalaştırmaya odaklanırken ellerini ve sırf o ellere bakıp onlarda, üst tarafta bir gülümsemeyle kıvrılan dudakların ve kasten aldırışsız bakışların saklamaya çalıştığı her şeyi gören insanlar olduğunu unuturlar.
İnsanlar kendilerini idealleriyle başkalarını önyargılarıyla anlatır, kendine bile... Kimse anlattığı gibi değil aslında. Hiçbirimiz değiliz. Konuştuğumuzla yaptığımız zaman zaman denk gelse de genelde farklıdır. Bu iki yüzlülük değil ya da yalancılık değil mekanizmamızın bir parçası: Algı kandırmacası. Kendimizi tanıyamıyorken başkalarını tanıdığımızı sanıyoruz ne tuhaf. Buna kendimizi nasıl da inandırıyoruz. (İleride yazacağım kitabımdan alıntıdır, henüz adı yok.)