Iraz

Iraz
Je ne suis pas parfait... Evrene saygı duy, Doğayı Koru, Yaşamı Kutla (Tengri Biz Menen) Gökoğuz Yeri Rumeli ️ M. KEMAL ışığında... Bruno,Źiźek
Günümüzde ortaçağ izleri!
Ortaçağ Avrupası’nın tarımsal medeniyeti içinde, sadece sadakayla geçinen bir kesimin varlığı büyük bir toplumsal rahatsızlık uyandırmıyordu. Aksine, yoksulların belirli bir toplumsal işlevi vardı çünkü onlar zenginlerin sadaka vererek ruhlarının selametini sağ­lamalarına vesile oluyorlardı. Dilencilik ve sadaka, toplum düzeninin asli bir parçası olarak varoluyordu. Erken mo­dern çağın yoksulluk algısı ise, yoksullara atfedilen top­lumsal işlevde bir değişiklik olduğuna işaret ediyordu. Ar­tık yoksulların varlık nedeni zenginlerin ruhsal selameti ol­maktan çıkmış, çalışmakla tanımlanmaya başlamıştı. Yani 16. yüzyılda yoksullar “işgücü” haline gelmişti ve kapitaliz­min emek merkezli değerler sistemi içinde dilencilik hoş karşılanmıyordu arlık. Bir yandan şehirliler bir yerlerden kopup gelmiş çok sayıda mülksüz insanın yarattığı suç, pis­lik ve bulaşıcı hastalık korkularıyla tedirgin olurken, bir yandan da erken kapitalizmin değerler dünyası içinde gide­rek güçlenmeye başlayan bir yoksul çalıştırma gayreti orta­ya çıkmıştı.
Sayfa 26 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
John Locke
Tanrı dünyayı Âdem’e ve onun soyundan gelenlere verdiğine göre, yani dünya insan neslinin ortak mülkü olduğuna göre, nasıl oluyor da bu mülkün parçaları bazı insanların özel mülkiyeti haline geli­yor?
Sayfa 29 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
💙💛Aziz Yıldırım 💙💛
Duygu ve Düşünce
Hala sessizliğinizde kanıyor sesleri Bir daha dönüp de bakmayın geriye Adını bile sormayın hiç kimsenin Acı ve ihanet kokuyor her yeriniz Çekilin şimdi uykularımza,çekilin Bir başka mevsimde bekleyin sabahı Belki yeniden dirilebilirsiniz
Sayfa 45 - Yurt Kitap·Kitabı okudu
Ne yıllar tükendi ne baharlar...
Toprağın ilk sarıcısından beri Kaç ihanet gördü kır çiçekleri Kaç güzelliği kurban verdi çığiara Ne yıllar tükendi ne baharlar Bitmedi daha sürüyor o kavga Ve sürecek Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek
Sayfa 29 - Yurt Kitap·Kitabı okudu