Hala sessizliğinizde kanıyor sesleri
Bir daha dönüp de bakmayın geriye
Adını bile sormayın hiç kimsenin Acı ve ihanet kokuyor her yeriniz Çekilin şimdi uykularımza,çekilin Bir başka mevsimde bekleyin sabahı
Belki yeniden dirilebilirsiniz
Toprağın ilk sarıcısından beri
Kaç ihanet gördü kır çiçekleri
Kaç güzelliği kurban verdi çığiara
Ne yıllar tükendi ne baharlar
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek
Çıplak bir dağbaşıydı geride kalan Ateşsiz bir dumandı
Susmuştu coşkunun sarhoş bayrakları
Yepyeni bir yaşamı başlatan ölümler
Artık yanlışa karışmış bir yalandı Öyle diyordu bildirilerdeki mavi çığlıklar
Bir yanımız büyük bir ülkeydi kimsesiz
Bir yanımız yine bize düşmandı Oysa yalnızdık dünyanın orta yerinde
Yitip giden pembe çocukluğumuz Yine zamansız büyümüş bir kandı