"dostluğumuz, arkadaşlığımız, tanışıklığımız tümüyle eğlenceli olmak zorunda. her türlüsü ürkütücü olan içtenlik başgösterdiği anda, şakaların opak muşambasına bürünüyoruz. birbirimizi oyalamak, kibarlığın yegane yolu oldu. saptırılmış ve bir yönetmeliğe uyarlanmış saygının gereği olarak cıvıtmak... ne kader ama. kral, en büyük soytarı olmak zorunda. insanlar, yakınlaşmanın yolunu kendilerini acındırmakta ya da muhataplarının kafasına demirle vurmakta arıyorlar çoğu zaman. bir de benim gibi dokunaklı genellemeler yapanlar var. şimdi bunları söylüyorum ya, sabah dünyaya, insanlara inanıyor olarak uyanacağım. nefertiti'yi (üst kat komşumun kedisi) ve yavrularını görünce, beni bekleyen birtakım vazifeler, insanlık görevleri olduğu fikrine kapılacağım. "