"fakat ne kadar soyut görünseler de düşüncelerin bile bir dayanak noktasına ihtiyacı vardır, aksi takdirde deveran etmeye, anlamsızca kendi çevrelerinde dönmeye başlarlar; onlar da hiçliğe dayanamazlar. insan bir şey bekler, sabahtan akşama ama hiçbir şey olmaz. insan bekler de bekler. hiçbir şey olmaz. insan bekler, bekler, bekler, düşünür, düşünür, düşünür; ta ki şakakları ağrıyana dek. hiçbir şey olmaz. insan yalnız kalır. yalnız. yalnız."
Stefan Zweig
schopenhauer'in dediği gibi:
"doğa onları türün devam etmesi için kandırmaya uğraşıyor. aşk denilen şey, çocuk yapmakla sonuçlanması gereken bir kandırmaca mı gerçekten?"