Bu fotoğrafla yüz yüze geldiğimizdeyse ya onu bütünüyle bir yana atmak ya da anlamını kendimiz tamamlamak durumunda kalırız. Bizi, sessiz bir imgenin başarabileceği ölçüde karar vermeye çağıran bir imgedir bu.
Su gibi yalın ve akıcı memleket hikayeleri.. Tomris Uyar okunması kolay, edebi yönü ile beni her zaman çok keyiflendiren bir yazar. Severek okuyacağınızı düşünüyorum
Zamanın sesi hiç üzücü gelmiyor bana: çan sesine, duvar veya kol saatlerinin sesine bayılıyorum-ve ilk fotoğrafik uygulamaların marangozluk ve kesinlik mekanizmalarıyla ilişkili olduğunu hatırlıyorum: Kısacası, fotoğraf makinesi görmenin saatiydi, ve belki, içimde çok eskilerden kalma biri fotoğraf mekanizmasında o canlı ahşap sesini duyuyor hala
Düşünce , gözlerini hayatın yüzüne dikmiş, okunabilen ne varsa okuyor,
Düşünce, deneyim üzerine düşünüp taşınıyor, ve bir sonuca varıyor.
Düşünce ne bir numara, ne idman, ne de hile hurda,
Düşünce, kendini bütünüyle veren insanın bütünlüğü.?
D.H Lawrence