Bir kadının kendine ve çevresine yabancılaşmasını çok doğal bir şekilde okuyorsunuz. Okumak derken içinize işleye işleye yapıyor bunu Plath çünkü bir roman karakterinden çok kendi hayatından izler taşıyor eseri. Bunalımları, intiharı.. Ona göre ölmek bir sanattı ve kendisi gerçek bir sanatçı..
Tezer'in bırakıp gidişi ve ardında kalanlarla beni avutan bir kitap. Acaba ömrü daha uzun olsa ne farkındalıklar katacaktı bana, bize.. Kendisine, acısına ve yaşama dair öğrettikleri çok şey var bu kitapta. Kalanlarla birlikte aklımı onların ellerinden kurtarmayı öğrendim. Teşekkürler...