Mermaid
@S77K_
22 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Medyadaki güncel olayları takip edenlerin bu kitabı ütopik bir eser olarak ele alması halinde kederlenmeleri içten değil.
Şiddetin, tecavüzün uyuşturucunun ve akla gelebilecek çeşitli diğer
Modern hümanizmin doğuşunu müjdeleyen Nietzsche Tanrının öldüğünü söylemişti. Gray, ona katılsa da bunu kutlamadı çünkü eski Tanrı yeni tanrımızın doğacağı medeniyetin üzerine, silikon vadisine
Ordunun içinde beyaz zırhı ile yüreklilik timsali tinsiz bir şövalye dikiliyor. Yürekli ve bilinçli, onun zırhından gerisi yok. Sırtına yapışan zırhı hissetmiyor çünkü bir sırtı yok. Üst insan modeli
Başkarakterimiz, İspanyanın cumhuriyetçileri ile milliyetçileri arasında gerçekleşen iç savaşta kendisine verilen görevi yerine getirmek amacıyla cumhuriyet yanlısı gerilla çetelerinin yanına katılan
Olay örgüsü; Birbirinin devamı niteliğindeki öykülerle sağlanan kitap, okuyucuyu sonu, başından tasarlanmış bir kader sarmalının içine çekiyor. Birden fazla karakterin yaşantısına değinen yazar dünyanın saydamlığını ve gerçekdışılığını gerçekdışı tuttuğu karakteri ile yansıtıyor. Düşlere dokunmak mümkün olsaydı elbette karanlığa ihtiyacımız olmayacaktı fakat esas gerçeğin zihinde olduğu ve aklın sorgulamalarıyla bu esasa ulaştığını iddia ediyor.
Başladığım kitaba son sayfalarına yaklaşırken aynı gözle bakamadım. Bu farkını açıklayamadığım değişim bana şunları gösteriyor: En kıymetli varlık olan bilgi, kişiye doğurganlığı zihne mahsus olan tanrısal bir yaratım bahşedebiliyor, tamamlıyor ve kabul yoluyla can verebiliyor. Zihnin üzerine düşünüp kabul yoluyla gerçekleştirdiği düşler Bahsi geçen o karanlığın nüfuzlandığı alem.
