En iyisi düşünmemekti.
Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var miydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap
korku idi.
Ama şunu söylemeliyim insanoğlu aptal değilse bile dehşetli ölçüde nankördür. Evet, eşi bulunmaz bir değerbilmez, nankör! Nankörün nankörün nankörü! Hat ta bana göre insanı en uygun ifadeyle iki ayaklı nankör bir yaratıktır diye tanımlamak gerekir.