Kimi zaman Ay bir çoban gibi dolaşırdı gökyüzünde. O vakit kadın ayın, yıldızların etrafında bulunan binlerce şeyin ona verdiği güven duygusu ile yeniden uyurdu.
Zamanın müthiş bir gücü ve yaşlanmanın da insanın tüm hislerinin değerini silen bir etkisi var. İnsan ölüme yaklaştığını hissediyor, ölümün karanlık gölgesi yoluna düşüyor, o zaman her şey parlaklığını, tehlikeli güçlerini yitiriyor ve insanın içine eskisi gibi sızamıyor.
Acıda korkak bir yan var ve yaşama isteğinin gücü karşısında geriler. Çünkü bedenimizin yaşama arzusu, ruhumuzun ölüme tutkusu karşısında hep daha ağır basar.