Kaderin garip cilvesinde şu sır var: sadece yaralanmış olanlar yara alanların halini anlardı. Yarası olmayan şifacı olamazdı. Kimsesizliği, yokluğu, açlığı, sürgünü, bilenler çaresizlere derman sunabilirdi. Dibe vuramayanlar göğüs seyredemezdi.
Her karede ayrı bir heyecan, ayrı bir düş, başka bir varoluş varken insan bunu neden görmezdi? Sonsuz denizlerin dingin sessizliğinde ne âlemler saklıydı da insan neden görmezdi?