CEM AKDAG
@STILIT
Gizemli kitaplarla alış verişim yok; ben ilgimi çeken, bana keyif veren, basit kitapları seviyorum. Kitaplardan tek beklentim bana keyif vermeleri, düzeyli bir biçimde bana hoşça vakit geçirtmeleri… . MONTAİGNE
Şu anda okuduğu kitap
FACEBOOK
Myanmar batısındaki Arakan bölgesinde yaşan Rohingyalar Müslümandır.
1970’lerden bu yana, yönetimdeki cunta ve Budist çoğunluk tarafından
Arakan’da İslami devlet kurmayı amaçladı Müslüman olmayan birçok sivili kaçırıp öldürmüştü.
2010’da filizlenen demokrasi ile şartların düzeleceğini Rohingyalar ummuştu.
Ancak Facebook‘daki yalan haberlerin de ateşlediği mezhep çatışmaları sonunda
Yüzlerce Rohingya köyü yerle bir edildi.
25000 sivil öldürüldü, 60000 kadın erkeğe tecavüz edildi 730 000 Rohingyayı ülkeden sürdüler.
Ve Af örgütü, “Facebook algoritmalarının Rohingalılara karşı şiddet nefret ve ayırımcılığı teşvik eden içeriklerin sesini proaktif bir şekilde yükselttiğini ve desteklediğini tespit etti. Ve 2018’de Facebook’un nefret söylemlerinin belirleyici bir rol oynadığı sonucuna vardı.
Algoritmalar merhamet vaazları ya da aşçılık dersleri yerine nefret dolu komplo teorilerini yaymayı seçmişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Totaliter rejimler düzeni korumak, bilgi akışını merkezileştirmek ve gerçeklerin üstünü örtmek için modern bilgi Teknolojilerini kullanmayı tercih eder.
Sonucunda da aşırı gelenekselleşmiş bir kalıba sıkışırlar.
Her geçen gün daha fazla bilginin tek bir kanaldan akması, saat gibi işleyen bir kontrol sistemine mi yoksa damar tıkanıklığına ve nihayetinde kalp krizine mi neden olur?
Blucinle gezerdi ki bu politik olarak sol görüşlü olduğunun sinyalini veriyordu, ama kültürel olarak sağdaydı, çünkü aklı desteklerken, materyalizme karşıydı. Başka bir değişile, içte olanı dışta olana tercih ediyordu.
KARANLIKTA DANS / KARL OVE
Yaklaşık 5.000.000 kişinin yaşadığı bir ülkede yine yaklaşık 500.000 kişinin okuduğu bir kitap yazmak çok da kolay değil diyerek beş altı kitaptan oluşan serinin birincisini denemeye karar verdim.
Kitap bitmeye yakın bir arkadaşımın," ben tüm seriyi aldım ancak içine girmedim ve vaz geçtim" uyarısından sonra şöyle bir düşündüm, ben nasıl 500 sayfalık kitabı okumayı başardım acaba diye ?
Öncelikle itiraf şeklinde yazılan kitapların uzun yıllardır hep ilgimi çektiğini biliyorum. Özellikle de kendini öven yazarların değil de kendi zaaflarını korkusuzca yazanlardan bahsediyorum.
Eğer tanınmış bir kişilik değilseniz kendinizi okutmak için aynı Karl Ove gibi nasıl yazacağınızı da bilmeniz gerek.
Aynı Bukowski’nin kitapları gibi… evet bu kitap akıyor, meraklandırıyor ve hızla ilerliyor.
Ancak gençlik dönemlerimizin aşağı yukarı aynı sürece denk gelmesi, üç aşağı beş yukarı benzer ortamlarda yaşamış olamam, İskandinav ülkeleri hakkında bilgi sahibi olamam bunun nedeni olabilir. O nedenle arkadaşım dediği gibi “bana ne Norveçli bir gencin hayatından” deme ihtimaliniz de olabilir.
Altını çizmeden okuduğum nadir kitaplardan bir tanesi.
