H. Basak
@SabLey
131 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Gece olmuştu. Evden sessizce çıkmış, saatlerce sokaklarda ruh gibi dönüp durmuştum. Midemde bir soru işareti vardı. Yakıyordu. Sorunun ne olduğunu hissediyor, fakat parçaları bir araya getiremiyordum. Parçalar benden kaçıyor ben kaçmalarına göz yumuyordum. "Destur"çektim kendime yol ortasında durdum. Bir tarafım, kaçak tarafımı toplamaya niyetliydi.
İnsanın kalbi değişmedi, insanın kalbi derin ve karanlık denize benzer, değişimler yalnızca duyarlılığıımızın ışığı yansıttığı yüzeyde oluyor, ama biz derine indiğimizde olmuş olanı ve olacak olanı görürüz: felsefe buraya pek nüfus etmez ve yalnızca teoloji uçurumun zarlarını elinde tutar. Bizim teolojimiz sapmaların en yetkili oldu, biz onun suçlarının ve günahlarının kefaretini ödüyoruz. O doğayı kustu ve dua intikamını aldı, bizler fizik karşıtıyız ve sözde vahyedilmiş dinlerimiz insan türünün mezarını inşa etmekten başka bir şey yapmadılar.
Bir yara izim var. Bence anlatmak bir yarayı dile getirme biçimi. Her darbe, her düşüş iz bırakmadığı için kelimeler var, nerede olursa olsun, ne zaman olursa olsun, ciddi ya da hafif her düşüşe karşı farklı kombinasyonlar hazır.
