Bu şehirde buldum buğday ellerini
Bu şehirde sevdim badem dillerini
Senle unuttum bütün ezberlerimi
Pişman değilim ama caydım sözümden
Düşman değilim ama düştün gözümden
Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?
Kimbilir ne bekliyor, kalır mıyım ölür müyüm?
Ne malum dünya gözüyle bir daha görür müyüm?
Seni bulmaktan önce aramak isterim .
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni yaşam boyu bitirmek değilde ,
Sana hep hep yeniden başlamak isterim...
Özdemir Asaf
İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.