Konuşmak, "geçici bir ölümsüzlük" peşinde boşu boşuna koşmaktır. "Ben varım" çığlığıdır bu. Sessizlik, zamanla ve sonsuzlukla olan ilişkimizin bilincidir. Aynı zamanda hem sonzuzluktur, hem de bir toz zerreciği. Sessizlik çok boyutlu, çok duyumludur.
"...kadınların empati yapma konusunda erkeklere nazaran ne kadar yetenekli olduğuna dair bir şüpheniz kalmamıştır umarım. Bunun altında yatan en önemli dinamiğin, kadının ses değişikleri ve yüz durumunu analiz edebilmedeki müthiş yeteneğinden kaynaklandığını tekrar hatırlatalım. Bu yetenekleri sayesinde sizi görür görmez analiz ederler..."