-Onu sürekli bana gülerken yakalıyorum..
+O herkese gülüyor!
-Doğru ya insan gülebilirdi herkese.. Peki o bana gülünce ben neden güzelleşiyordum.. Sabah açtığım pencere,yüzüme vuran güneş,dilime dolanan şarkı..
Bugün sabah aynadan bakarak kendime gülümsedim.. Meğer ben çok güzel gülümsüyormuşum..
Meğer annem küçükken beni gül yüzlü kızım diye sevmekle ne çok haklıymış.. Yüzüme ne çok gül gömülmüş meğer güneşsiz..
Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem. Yürüdüğüm zaman da yürüyeceğim,hepsi bu. Savaşmak zorunda kalırsam,ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun. Çölde hayat olduğunu,gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için kabile muhariplerinin savaştıklarını anlayacaksın. O zaman hayat bir bayram,bir şenlik olacak;çünkü hayat,yaşadığımız andan ibarettir ve sadece budur.
Sayfa 106 - undefined
