(Koşuyorum ardı sıra, mutluluğun izini sürüyorum, ekmeğim ve suyum gibi umudumun da peşine düşüyorum. Alacaklı olduğum bu hayattan, umut etme kabiliyetimi bile geri alamıyorum.)
Yazılarını incelediğimde şöyle bir kanıya vardım. Ya doğru ya yanlış sadece büyük harflerle KANI. Psikolojik iç dünyandan yazma nı yazım ekolünden mi hep böyle melankoli bir şeye ulaşma. Hep bir yer var orada olma oraya ulaşma hevesleri. Bir yaşanmışlık var, ama yaşanmamış. Ötelerde bir yerde bir hayalvari bir hayal gibi. Umutla beklenen bir umutsuzluk var.. Yazım ve cümle kurma hatası konularına hiç girmeyelim orda kalsın...
Not. Beğenmediğim yazılara eleştiri denemesi yazmam.. Saygılarımla..