Tuana Demir

Mukakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh , ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize , bizim aklımıza , hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden , meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk . O zaman bütün tereddütler hicaplar bir tarafa bırakılıyor , ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için , her şeyi çiğneyerek , birbirine koşuyordu.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugün de geçti işte... Ve bütün günlerim hep böyle geçecek , sonra ne olacak sanki!
Sayfa 85·Kitabı okudu
“Tamamen yalnızım...Ama Berlin’de değil...Bütün dünyada yalnızım...Küçükten beri...” “Ben de yalnızım...” dedi . Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarına alarak : “ Boğulacak kadar yalnızım...” diye devam etti, “hasta bir köpek kadar yalnız...”
Sayfa 77·Kitabı okudu
Dünyada hiçbir şey bana tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir
Sayfa 71·Kitabı okudu
Delilik sandığınız şeyin sadece duyuların fazla keskinleşmesi olduğunu söylememiş miydim ben size?
Sayfa 126·Kitabı okudu