Kafamda yüzlerce düşünce uçuşuyor, ama ben düşünmeyi kesinlikle istemiyordum çünkü aklımın hala çalışabilen bir zerresi, bu yaptığım şeyin tam anlamıyla delilik olduğunu söylüyordu.
Ekşi elma gibi mi?
.....
Bir keresinde ben küçükken bir ağaca tırmandım şu ekşi elmalardan yedim. Karnım davul gibi şişti çok acıdı. Annem elmaların olgunlaşmasını bekleseydin hastalanmazdın dedi. Şimdi ne zaman bir şeyi çok istesem annemin elmalar için söylediği şeyi anımsıyorum
Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı habersizce sıvışarak mı?