SailJazz
@SailJazz
Öyküler ancak onları anlatabilecek olanların başından geçer.
49 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·163 syf.·
2020 2. kitabı
Reklam
Alman Edebiyatı’nın en önemli eserlerindenEdebiyat
Gothe’nin 25 yaşındayken 1774’te yayınladığı Genç Werther’in Acıları isimli kitabı Alman Sturm und Drang (Fırtına ve Baskı) periodunun en önemli eserlerinden biridir. Rheinland-Pfalz’ın Wahlheim’inde geçen hikayede Werther’in evli bir kadın olan Lotte’ye karşılıksız derin aşkı ve hazin sonu çok güzel anlatılır. Hikaye Werther’in arkadaşı Wilhelm’e yaşadıklarını anlattığı mektuplar şeklindedir ancak hikayenin sonuna doğru yayıncı kimliği ile yazar hikayeyeyi kendisi anlatarak tamamlar. Gothe’nin bir balo’da tanıştığı Charlotte’a duyduğu derin aşkın etkisinde kalarak yazdığı hikayenin yayımlandığı dönemde, Avrupa’da çok ilgiyle karşılandığı hatta bir çok intihara sebep olduğu söylenir.
Alman edebiyatının en önemli edebiyatçılarından olan Gothe ve Schiller, Sturm und Drang (Fırtına ve Baskı) olarak bilinen erken dönem Romantizm (Preromantizm) dramatistiydi. Bu dönemde ortaya çıkan eserler, orta sınıf sosyal değerlerine, geleneğine ve politika, siyaset ve teolojideki otoritesine karşı isyankar, genelde kaotik eserlerdir. Bu akımın felsefi ilham kaynağı, Goethe`nin de hocası büyük filozof ve tarihçi Johann Gottfried Herder idi. Herder, Alman yazarlarını, eski Yunan trajedilerini taklit eden Fransız Neoklasistlerin`in etkisinden çıkarmaya çalışmıştı.
Bir büyük yazar doğuyor
Dostoyeski'nin arkadaşı, onun bu ilk hikayesini okuması için götürdüğünde Belinski'yi heyecanlandıran neydi? Yeni bir Gogol doğuyor dedirten neydi? Sorularımın cevaplarını öğrenebilmek için çok dikkatli okudum Dostoyevski'yi bir büyük yazar yapan yolculuğundaki bu ilk eserini okurken. Petersburg'da bir avluda birbirine bakan iki dairede yaşayan Makar Devuşkin Alekseyeviç ve Varvara Alekseyevna Dobroselova'nın karşılıklı mektuplaşmaları şeklinde hikaye. Sevgi, Yoksulluk, şehir insanlarının ilişkileri, kentli köylü ilişkileri, onur mücadelesi. Tüm duygular çok dengeli ve çok gerçekçi. Kahramanların üzüntüleri ile üzülüyor, heyecanları ile seviniyorsunuz ama tüm hikaye boyunca yoksulluğun kasvetli havasını çok yoğun hissediyorsunuz. Hikayenin çeşitli yerlerinde Gogol'un Palto'suna yaptığı göndermelerde Dostoyevski'nin "hepimiz Gogol'un Paltosu'ndan çıktık" sözünü anımsadım.