Düşündüm: " Gökte herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, benimki çok uzakta. Karanlık ve pek önemsiz bir şey olmalıdır. Belki de benim hiç yıldızım yok!"
Fakat ben yalnız gölgemle konuşabilirim. Beni konuşmaya o zorladı, yalnız o anlar, o kavrar şüphesiz.. Bu usareyi, hayır, varlığımın buruk şarabını damla damla onun boğazına sıkıp akıtarak, diyeceğim ki ona: "İşte benim hayatım!"
Güneşin bulutları sıyırarak
Dünyamı aydınlatmasını bekliyorum diye yazmış yazar..
Evett, bir kitap daha bitti. Böylece yalnızlığımın yanından geçen kaçıncı kitap bilmiyorum ama geçti. Özdeşleşmek, hayal etmek, olayın içinde yaşamak ve belirli düşüncelere sahip olmak, aydınlanmak belkide.. işte ben, tüm bu saydıklarım veya henüz burda belirtmediğim kelimeler zincirini kitapların içinde yaşıyor ve hayranlık duyuyorum.
Tuhaf bir erkek kitabı, leyla erbil'in şiir-metin şeklinde ele aldığı bir kitap. Kitabın böyle olması onu daha akıcı hale getiriyor. Sistem ve toplum eleştirisini bize sunuyor. Okursanız eğer, ki mutlaka okuyun. Gorgo'yu göreceksiniz orada. Burada parantez açayım. Gorgo'ya dikkat! Şunu da belirtmeliyim ki, leyla erbil'in okuduğum ilk kitabıdır tuhaf bir erkek kitabı. Bundan böyle de devam edeceğim eserlerini okumaya. Hem yergi, hem umut, hem öfke hepsi bir arada. Şöyle sonlandırayım;
Kahrolsun gorgo!
Gorgo'ya ölüm.