S. Sultan
@Saliha_Sultan
Heyhât ki, ömrüm okumak istediğim tüm kitapları okumaya yetmeyecek...
Öğretmen
İstanbul
14 Mart
482 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Müthiş bir kitap!Din
Müthiş bir kitap, aşırı beğendim. Muhtemelen daha sonra 2.veya 3.kez okurum diye düşünüyorum.
İlk 60 sayfa teknik ilerliyor o yüzden biraz zorlayıcı geliyor ama sonrası akıp gidiyor. Hatta son sayfaları bilerek bir süre okumadım hemen bitmesin istedim.
Kalbi, ruhu, nefsi ve aklı muamele ilmine göre ayet, hadis, sahabe ve alim anektodları ve kendi düşüncelerini de ekleyerek açıklamış.
Neredeyse tüm sayfaların altını çizdim. Derin, düşündürücü ve güncelliği taptaze bir kitap. Yüzyıllar öncesinde değil de daha dün yazılmış gibi bir hissiyat veriyor.
Kitap kulübümüzle okuduk, İmam Gazzali'ye hayranlığımız arttı. Okuyun okutturun.
Reklam
Bu kitabı sevmememin birkaç sebebi:1000Kitap
Bu kitabı sevmememin birkaç sebebi:
1) Daha önce Oğuz Atay okumasaydım belki bende Türk Edebiyatı'nın gizli kalmış bir cevheri derdim ancak gerek kurgusal şablonun aynılığı, gerek karakter benzerliği, dil ve retorik benzerliği bana Oğuz Atay'ın varyantı/taklidi olarak göründüğü için sevmedim.
2)Aynı olayların tekrarlanması kısır döngüde hissettiriyor. Tamam içki ve cinsellik, yeraltı edebiyatının sarsıcı unsurlarıdır fakat bunlar sürekli ve amaçsızca tekrarlandığında sarsıcı etkisini yitirip klişeleşiyor. Bunalımdaki aydın değilde sığ bir profil çiziyor bence sevmedim.
3) Kitapta kadınlar, derinlikten uzak, nesneleştirilmiş cinsel bir obje olarak ele alınması dışında pek yer almaması da ayrı bir feminist atak geçirtiyor. Sevmedim.
4) Bilinç akışı tekniği öyle yoğun kullanılıyor ki bir noktadan sonra kitapla da karakterle de bağ mağ kalmıyor. Dozunda yapılsa kitap akıp gidecek aslında. Zorluk ya da karmaşıklık arttıkça nitelik artar anlayışıyla bazı yerler zorlama olmuş sevmedim.
5) Ne gerçek, ne hayal acaba dedirten anlatımdan kalan boşlukta karakterin şizofren ya da sınırda kişilik bozukluğu (borderline) olduğunu düşündüğum için sevmedim.
6) Kutsal değerlere yönelik aşağılayıcı tavrını hiç sevmedim.
Tüm bunlar da edebi bir derinlikten ziyade bir anlatı labirentinde tıkılı kalmış gibi boğucu geldi. Sırf başladığım işi bitirmek istediğimden bitirdiğim bir kitap oldu. Sevmedim.
Tavsiye etmiyorum, okumayın.1000Kitap
Toplumsal yozlaşma ile insanın kendi kendini nasıl çürüttüğünü anlatan bir kitap olduğunu düşünmüştüm. Ancak gerçek mânâda insanın nasıl çürüyeceğini anlatıyor. Okurken içim çekildi. Aşırı negatif, karamsar ve bunaltıcı bir kitap. Psikolojisi sağlam olmayanlar okuyup iyice psikolojisini altüst etmesinler bence.
Bol bol intihar güzellemesi yapıyor, şeytanı yüceltip, katilleri kahramanlaştırırken, kaos övgüsüyle abartıyor. Yazar fırsat buldukça kadınları satır aralarında aşağılıyor; kadınları haz düşkünü ve iffetsiz olarak tanımlıyor. Tecavüz etmeyi bırakan bir millet gerilemeye başlamıştır diyecek kadar manyak ve ahlaktan uzak birinin kitabını neden çok överler anlamıyorum.
Altını çizdiğim cümleler olsa da genel olarak söylediklerini beğenmediğim için onlarda değersizleşti. Zaten yazarda her şeyi nihilizme bağlıyor, 'hiç' ediyor her şeyi.
Kitabın tek iyi yanı güzel bir çevirisi var. Mahir biri tarafından çevrildiği anlaşılıyor.
Her kitap bir şey öğretir insana. Bu kitabı okurken iyi ki imanlı biriyim dedim. İnançsız birinin düşünceleri arasında gezinirken çürümenin aslında ne olduğunu anlıyorsun.
Abdülkadir Geylani hazretlerinin sohbetlerinden derlenmiş güzel bir eser. Tek kusuru çevirisi. Yabancı kelimeler çok fazla, okurken sürekli kelimelerin anlamlarına baktım. Kelimenin anlamını araştırırken cümleyi unuttum, tekrar okudum. Yorucu oldu haliyle. Arapça ağırlıklı yabancı kelimelerin anlamlarını altına dipnot olarak ekleselerdi iyi olurdu. En azından tasavvufi terimleri yazsalar o bile daha anlaşılır kılardı. İnşallah yeni baskılarına bu tür iyileştirmeler yapılır. Böyle şaheserlerin çevirileri herkesin okuması için anlaşılır, sade ve duru üslupta çevrilmesi gerektiğini düşünüyorum.
okuduğum en kötü kitaplardan biri1000Kitap
Şems-i Tebrizi'yi bu kadar kötü anlatan başka kitap var mıdır bilmiyorum. Yazar, Harry Potter'ın Türk ve mistik tarzını mı yapmaya çalışmış anlamadım.
Yazar, Şems karakterinde tanrısallaştırma yapmış (maalesef). Şems-i Tebrizi'den çıkardığı mânâ yüzeysel ve yetersiz. Kitabı yarısına kadar zor okudum. Zaten okuduğum yerin yarısı da boştu, sırf kitabı doldurmak için yazmış izlenimi veriyor.
Şems'i öyle bir tasvir ediyor ki okudukça tiksindim. Kitaba göre ya da yazara göre Şems; bir bakışıyla adam bayıltan, yine bir bakışla taş binanın çökmesine sebep olan, birinin dilini şişirip boğularak ölmesine sebep olan, geleceği bilen ve ondan haber veren (kahinimsi), insanları küçümseyen ve bununla övünen, herkesi imtihan eden, üstenci tavırlı bir ukala, egoist ve daha da fazlası. Şems sürekli ben şöyleyim ben böyleyim deyip duran, ben budalası biriymiş gibi tasvir ediyor yazar.
Şems'in Mevlana'yla ilişkisi de tuhaf olarak tasarlanmış (maalesef). Beni en iğreti eden kısım Şems, Mevlana üzerinde o derece hakimiyet kurmuş ki, onu kuklası gibi oynatıyor, Mevlana'ya küçük bir çocuk muamelesi çekiyor, istediğiyle görüştürüyor istemediğiyle görüştürmüyor.
İki Allah dostunu bu şekilde anlatması beni hem üzdü hem sinirlendirdi. İlk kez Mevlana ve Şems-i Tebrizi'yi bu kitapta öğrenenler yanlış tanıyacaklar (maalesef).
Okuduğum en kötü kitaplardan biri olduğu için üşenmeyip inceleme yazmak istedim. Nasıl bu kadar baskı yapmış, nasıl bu kadar çok satmış şaşırdım.