İzliyorum bazen açıp okuyorum seni kırılıyor yaprakların, ellerim değiyor tenine, sıcak buğular oluşuyor camında, harelerin ilişiyor ve noktaların gözüme.. Ve bazen zamana inat açıyorsun kanatlarını ve rüzgara karşı dimdik.. sana soruyorlar hiç yorulmaz mısın diyor yazılar ve bazı çizikler sanki yattığın yastığın yanağına iz yapmış çiçekli kaneviçesi , ben şimdi o kanaviçede yaprağım kırağılar yağıyor üzerime ağırlaşıyor ve dayanamıyorum bir hınç göz yaşı süzülüyor..
Bilmem hangi toprağın meczup sillesinin üzerine...