Reklam
Finallerim yaklaşırken son kitaplara doğru yaklaşıyoruz. Malum bir müddet ödevler, ezberler, online sınavlar derken isyan etmekten okumaya fırsat olacak mı bilmiyorum
Şu son 1 hafta falan gerçekten kendim için iki yanlış kitaba başlamış olmalıyım ki okumaktan uzaklaştım. Evet, biri rüya psikolojisi
İlgimi çekeceğini düşünerek almıştım, psikanaliz falan da diyince tabii hemen atladım aldım, ama! Ama yanlış düşünmüşüm ben böyle araştırmalı bilmem neli kitaplardan pek anlamıyorum galiba, okurken çok nadir de olsa keyif aldığım bölümler oldu, ilgimi çekip merakımı uyandıran o bölümler dışında kalan tüm yerleri okuyup bir an önce kitabı rafa kaldırmak istedim
Rüya örnekleri, olaylar, bilinçaltı falan derken kafam çorba oldu doğrusu. Yani okuyacak olan iyi düşünsün ‘ben 131 sayfa boyunca ağır üslup ve araştırmalar sonucuna katlanabilir miyim’ diye
Kitap boyunca tekrar edilen ve öğrenmiş olduğum en önemli şey sanıyorum şu oldu:
•Rüyalar bilinçaltında bastırılan, gizlenen duygular ve isteklerin ortaya çıktığı bir sahadır. Ancak insanlar bu kendileri bile kabullenmekten çekindikleri istek ve arzuları doğrultusunda ortaya çıkan rüyaları “saçmalık” olarak yaftalamakta ve özünde bilinçaltında yatan arzuya yok muamelesi yapmaktadır.•
Karanfil yerçekimli, ama yere düşmüyor. Hadi şiirle başlayalım o vakit;
Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
O başkası yok mu? Bir yanındakine veriyor
Derken karanfil elden ele..
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
Birleşiyoruz sessizce
.
Şiir insanı nahifleştirir. Evet naiflik demiyorum, nahiflik diyorum. Çünkü naiflik tecrübesi olmayan, acemi, toy manalarına gelirken nahif ince, hassas ve kibar demek. Öyleyse şiir okuyup nahifleşelim. Çünkü çokça buna ihtiyacımız var.
Şiir kitaplarında sıklıkla karşılaştığım problem, daha önce de söz etmiştim yazan kişi olmadığımız için yer yer anlayamamak ve mana verememek. Ancak bir şiir kitabını baştan sona okuduktan sonra içinde kendime “bak buna kesinlikle değerdi” diyecek en az 3 şiirle karşılaşıyorum. O mısraların üzerine “acaba bunu neden söyledi, şunu neden yazdı” sorularına cevap aramaya çalışmak benim için gerçek bir zevk. Hadi elden ele, karanfil yere düşmesin
Franz Kafka’nın okuduğum ilk kitabı : Dönüşüm 🕷
Kitabı ilk aldığımda içinde ruhsal bir dönüşümün işleneceğini düşünmüştüm. Kapağındaki böceğe de mana verememiştim. Ancak bir arkadaşım “Adam gerçekten bi’ sabah böcek olarak uyanıyor” diyince şöyle oldum : “Ne?! ” Kafka gerçekten beni dehşete düşürdü, bir insan kendini bu kadar böcek yerine koyup bu kadar gerçekçi anlatamaz. Fantastik bir kurgu olmasına rağmen ben Bay Samsa’nın gerçekten böceğe dönüştüğüne bile inanabilirdim!
İncecik bir kitap, oturup bir saate kalmadan okursunuz. Ancak biraz derinine indiğimizde yalın anlatıma sahip olmasına karşın oldukça derin manalar yüklenebilecek bir eser. Çünkü bu böceğe dönüşüm, aslında toplumda aykırılık ve ötekileştirmeye sebep olarak gördüğümüz her şey. Ayrıca Bay Samsa’nın uyanıp, kendini bir böcek olarak bulmasına karşın işe gitmek konusunda telaşa düşüşü beni çok tuhaf bir düşünceye itti, insanların hayat gailesi içinde kendini bu kadar unutması ve iş-güçten kendisini yok sayması. Bu aşılır, yenilir yutulur bir şey değil. Çünkü bu hengame özünde yaşamak için var, yaşam bu hengame için yok.
Bay Samsa’nın geçirmiş olduğu bu dönüşümle ailesi de bir şok yaşıyor ve her ne kadar aile de olsa ona tiksinti ile bakıyor. Burada Samsa’yı pamuklara sarmak istemiştim, çünkü kalbi çok kırılmıştı bence. Bu arada Bay Samsa değişiminden kendi memnun mu değil mi sorusunun cevabını kitabı okuyanlardan almak isterim.
Ne diyorduk.. aykırılık. Evet şöyle bir düşünelim, bir insan bir böceğe dönüşmeseydi de, bir böcek bir insana dönüşseydi? O zaman da verilen tepkiler aynı olur muydu? Tabi ki hayır. Çünkü biz insanlara göre en önemlisi insandır, toplum içinde belli kaideler vardır. Herkes onlara uymak zorundadır. Farklılıklar ötekileştirme sebebidir, doğru olan hep kendisidir başkasını kabul etmez
