Fyodor Mihayloviç Dostoyevski
@Salvo_
Sürgünden yeni geldim. Ezilenleri yazıyorum...
1984 benim için okuması en zor kitaplardan biri oldu.
Hayır, sayfa basımında ya da romanın anlam bütünlüğünde bir sorun yok. Okumakta aşırı zorlandım çünkü bu sapkın distopyanın içinde kendimi her bulduğumda nefesim daraldı. Eğer siz de benim gibi kendini okuduğu kitabın dünyasında hayal eden biriyseniz, bu kitaba bulaşmayın derim. Hatta bence klostrofobiniz varsa bile okumayın. Çünkü 1984′ te mavi bir gökyüzü bile yok.
Reklam
Sigmund Freud der ki: “Dostoyevski olmasaydı psikanaliz biraz beklemek zorunda kalacaktı.”
Bu söz Dostoyevski’nin psikolojik tasvirleri ne derece büyük bir ustalıkla yaptığını göstermektedir.
Gelelim Suç ve Ceza incelemesine;
Raskolnikov’un iç dünyasında yapılan gezinti, diğer roman karakterlerinin tasvirlerinin ona destek oluşu, mükemmel bir eser ortaya çıkmasına sebep olmuş. Yazılalı 100 yıldan fazla olmuş olmasına rağmen okuyan herkesi sarsan, kendisini sorgulamasına sebep olan ve Raskolnikov ile beraber vicdan muhasebesi yapmaya iten bu romanı okumamak hayata eksik devam etmektir görüşünü savunuyorum.
Bir yerde okuduğum; ama şu an kaynağını hatırlayamadığım bir bilgi:
Dostoyevski Raskolnikov’un kaldığı odayı öylesine tasvir etmiştir ki, o oda duvardaki oyuğa varana kadar yapılmış ve Rusya’daki bir müzede ziyarete açılmıştır.
O oda, okurken benim de gözümde canlanmıştı.
İnsanı kimi zaman boğsa da bırakamayacağınız bir eser.
Sabahattin Ali’nin diğer kitaplarında da olduğu gibi karakterlerin iç dünyası, psikolojik çözümlemeleri okuyucuya çok iyi yansıtılmış. Kitabı okurken kendimizi Raif Efendi’nin yerine, kitaba ismini veren Kürk Mantolu Madonna’nın ( Maria Puder) yerine çok iyi koyabiliyoruz. Kitaptaki karakterlerde kendimizden birer parça bulmak kitabı daha sürükleyici yapıyor. Anlatımın da ağır olmaması akıcılıkta başrol oynuyor.
Raif Efendi gençlik zamanlarında yalnız, tek tabanca, hayatı kendiliğinden sürüp giden, bir nevi nehrin akışına kapılmış gibi giden biridir. Kitaba ismini veren Kürk Mantolu Madonnamız Maria Puder‘le tanıştıktan sonra hayatı bir anlam kazanıyor. Hayatını tamamen Maria Puder‘e adıyor desek yeridir. Burdan sonrasını anlatırsak spoiler’e gireceği için devam etmiyorum. Fakat Raif Efendi’nin bu yaşantısı birçoğumuzun hayatından birer parça taşıyor. Bu sebeple kitabı okurken sıkılmıyorsunuz
Roman 2.dünya savaşı yıllarını görüp geçirmiş olan George Orwell tarafından yazılmıştır. Reel sosyalizmin bir eleştirisi olan ve Orwell kendisininki ile aynı ilkeden gelen hayat görüşüne sahip inanları korkusuz bir şekilde eleştirmiştir. İnanmış olduğu şeylerin aslında bu olduğuna inanmayan ve sol görüşü eleştiren bir solcu olarak iyice ön plana çıkan sanatçının eseri o dönemin en öne çıkan liderlerinden birisi olan Stalin’e yönelik bir eleştiri olma özelliğini de taşıyor.
Roman kahramanı Zeze ile hayatı tanıdığımız Şeker Portakalı, bize bazen yaramaz bazen de bir o kadar masum bir çocuğun hikayesini anlatıyor. Çocukluk saflığı ile hayatı tanımaya çalışan ve bu sırada yolu büyük büyük adamlarla kesişen Zeze, çoğu zaman babasından azarı yese de artık babasının vurdukları da canını acıtmaz.
Kalabalık ailelerin genel problemi olan ilgisizlik Zeze’nin de problemidir. Zeze, dışarıda çok zaman geçirerek, bu ihtiyacı bir bakıma giderir. Fakat taşındıkları gün her şey değişir. Ablasının ona hediye ettiği Şeker Portakalı fidanı, bundan sonra onun en iyi arkadaşı ve sırdaşı olacaktır…
Genel hatları ile bu şekilde bir hikayeyi sunan Şeker Portakalı, yaramaz bir çocuk kadar tatlı ve sevimli. Kısa olması nedeniyle kısa süre içerisinde bitirilebilecek kitap, sadece küçük yaştaki çocuklara değil büyüklere de hitap ediyor.
Reklam