...
Ama neden bilmiyorum, arada bir
Sen geldikçe örneğin
Koltuğunda kitaplar
Bir çift öğrenci görsem
Ya da yollar yollar boyunca
Sızlar ta derinde bir yerlerim.
Acısız korkusuz, hepsi de gerçek
Doldurduk işte hayatı ne varsa tek tek
Kolay ve rahat bir yığın şeyle
Ama neden, neden hâlâ bilmiyorum
Mutlu değilim…
Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak
Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak
Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu;
Toprağı rüzgârı denizi göğü
O her zaman bir insanla anlamlı
Tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı
Unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların
Ve ucuz korkuların kör kuyularına Daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz.
Niyetinin saflığını keşfederek öğretmen olmuş bir insan, gerçekten güçlü biri. Ve bu güç bir ülkeyi yokluktan varlığa, cehaletten uygarlığa taşır. Buna inanıyorum.