Reklam
sonra içimde bir başka ses, hayır, minicik bir
parça sakla,
dedi.
fazla büyük olması gerekmez, bir kıvılcım.
bir kıvılcım orman
yakar.
bir kıvılcım yeter.
sakla.
sanırım sakladım.
iyi ki saklamışım.
ne şans
ama.
Samet İşci
, bir kitap okuduPuan vermedi·256 syf.·
30 günde okudu
·Okunma: 12 Ekim 2025 10:29
·2025 24. kitabı
Şu "birini çok sevme" olayi. Benim de başıma geldi.
Kötü bir deneyim. Çünkü bana bir yalanı yaşamayı öğretti. içimden gelmezken gülmeyi, çalışmaya inanmazken çalışmayı, yaşamak için bir neden yokken
yaşamayı öğretti. Onu unuttuğumda bile inanmadığım
şeyleri yapma alışkanlığını, aldatmacasını sürdürürdüm.
Ona rastladığımda hayatı yakaladığımı, ısırabileceğim bir
şeyi elimde tuttuğumu sandım. Oysa hayatı bütünüyle
elimden kaçırdım. Bağlanabileceğim bir şeye uzandım,
ve hiç bir sey bulamadım. Yakalama çabasıyla, bağlanma çabasıyla ona uzandım ve sap gibi ortada kaldığım sırada aramadığım bir şeyi buldum ama.
Kendimi.
İşlediğim bütün suçlar için kendimi bağışlıyorum.Bunu insanlık adına yapıyorum.insan olmanın ne anlama geldiğini biliyorum;zayıflığını ve gücünü biliyorum.Bu bilgi yüzünden hem acı çekiyor hemde mest oluyorum.Elime Tanrı olma Fırsatı geçse reddederim.Yıldız olma fırsatı geçse reddederim.Hayatın sunduğu en büyük fırsat insan olmaktır.Bütün evreni kucaklar.Ölüm bilgisi kapsar,ki Tanrı’nın bile keyfini süremediği ve süremeyeceği bir şeydir bu.
Kusurlarımız var, ama heyecanlarımız da var ve hata yapmak hiç bir şey yapmamaktan daha iyidir.
Reklam