Hep aynıydı. Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı...
“Nereye gittiğimiz önemlidir ancak aynı
derecede önemli olan bir diğer şey de nereye kimin gittiğidir.” Yola çıkarken
fark etmiyoruz bile, kimdir yanımıza aldığımız?..