Elif Çatal
@Samsagil
Öğretmen
9 Eylül Üniversitesi
34 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
TOPLUM BU MELODRAMDAN İBARET DEĞİL
Orhan Kemal; bozuk düzenin nedenlerini göstermek, insanları uyarmak, gösterip uyarmakla da kalmayıp bozuk düzeni düzeltmeye çaba göstermelerini sağlamak için yazdığını dile getirir. El Kızı'nda ele alınan aile ve birey planında bu çatışmanın nasıl kötü sonuçlara yol açabileceğini göstermeyi hedefler. İlk etapta toplumsal gerçekçi bir yazarın bu hedefle bir kitabı yazması kulağa güzel gelse de kitabı okudukça kadın ve erkek arasındaki eşitsizliğin yazarın kaleminin gövdesinden mürekkebine nasıl işlediğini görmek mutlak surette ortadadır.
El Kızı'nda kadın, erkek bakış açısıyla anlatılmıştır. Yani kadın iç dünyasıyla bağımsız bir birey değil çoğu zaman erkeklerin gördüğü ve tanımladığı şekillerde karşımıza çıkıyor. Kadın sürekli olarak özne olmamış bir cinsel nesne olarak anlatılmaktadır. Bir kadının özne olabilmesinin yolu yine cinsel arzular üzerinden sağlanmaktadır. Kitapta Jale(Neriman) özne olabilen bir karakterdir fakat gelin bakalım Jale'nin özneliği nasıl inşa edilmiştir: Jale Fransız Lisesi'ni kendi iradesi ile yarım bırakmıştır. Evlenmiş fakat evlendiği kişi gönlüne göre olmadığı için adamı terk etmiştir. Sonrasında yine kendi iradesi ile pavyonda çalıştığını iddia etmektedir. Yolları Mazhar ile kesişir ve evli olan Mazhar ile ilişki yaşamakta bir beis görmez ve Mazhar'ın eşi Nazan'dan boşanmasından sonra ''Avukat Mazhar Bey'in karısı Neriman'' oluverir. Romanda kadının konumu erkeğe göre şekillenmektedir. Bir kadın ancak bir erkeğin yokluğu ya da varlığına göre toplumda kabul ya da ret görmektedir.
Romanda kadın karakterler batıl inançlara sahipken erkek karakterler her şeyi aklın ve bilimin ışığında açıklaya eğilimlidir. Fakat her şeyi aklın ve bilimin ışığında açıklamaya eğilimli Mazhar'ın karısını öldüresiye dövmesinde yine hiçbir sakınca yoktur. Yine
El Kızı'nda kadın, erkek bakış açısıyla anlatılmıştır. Yani kadın iç dünyasıyla bağımsız bir birey değil çoğu zaman erkeklerin gördüğü ve tanımladığı şekillerde karşımıza çıkıyor. Kadın sürekli olarak özne olmamış bir cinsel nesne olarak anlatılmaktadır. Bir kadının özne olabilmesinin yolu yine cinsel arzular üzerinden sağlanmaktadır. Kitapta Jale(Neriman) özne olabilen bir karakterdir fakat gelin bakalım Jale'nin özneliği nasıl inşa edilmiştir: Jale Fransız Lisesi'ni kendi iradesi ile yarım bırakmıştır. Evlenmiş fakat evlendiği kişi gönlüne göre olmadığı için adamı terk etmiştir. Sonrasında yine kendi iradesi ile pavyonda çalıştığını iddia etmektedir. Yolları Mazhar ile kesişir ve evli olan Mazhar ile ilişki yaşamakta bir beis görmez ve Mazhar'ın eşi Nazan'dan boşanmasından sonra ''Avukat Mazhar Bey'in karısı Neriman'' oluverir. Romanda kadının konumu erkeğe göre şekillenmektedir. Bir kadın ancak bir erkeğin yokluğu ya da varlığına göre toplumda kabul ya da ret görmektedir.
Romanda kadın karakterler batıl inançlara sahipken erkek karakterler her şeyi aklın ve bilimin ışığında açıklaya eğilimlidir. Fakat her şeyi aklın ve bilimin ışığında açıklamaya eğilimli Mazhar'ın karısını öldüresiye dövmesinde yine hiçbir sakınca yoktur. Yine
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Okuduğum ilk kitabı 
Unutma Beni Apartmanı idi ve tam bir zaman kaybıydı. 
Dokunmadan’a başladığım vakit ilk yirmi otuz sayfa umut vadetmişti fakat sonrası hüsran oldu. Bu hüsranımın başlıca sebeplerini sıralamaya çalışacağım: Öncelikle seçilen konu daha maharetli bir elde felsefe ve psikoloji düzleminde işlense ortaya mükemmel bir eser çıkarabilirdi fakat öylesine sığ ifadeler mevcut ki okurken derine inmek yerine yüzeyde sıkışıyorsunuz. Adalet’in çocukluğunda sözlük okuyan bir karakter olduğunu bize hissettirmek için bağlamda sırıtan ağdalı birkaç kelime kullanmaya bana kalırsa gerek yoktu. Bundan sonrasında süprizbozan olacak. Adalet o gece babasının başkası ile yakınlaştığını gördüğünde mutfakta yanında bir karaltı vardı fakat kimdi, neydi sonrasında bu kişiye hiç değinilmedi, ortaya bir silah çıktı ama patlayamadı. Yazar Hülya ve Sadi konularında bizim aklımızla oyun oynamak istedi ama basit oyununa bizi dahil edemedi bu akıl oyunundan keyif almadım ve son olarak romanın nihayete ermesi ise tam bir klişe idi. Hayır bir de kurgunun içerinde bana kişisel gelişim önerilerinde bulunuyor. Eğer ki bu kitap başarıya ulaşmış olsaydı Adalet o sözleri söylemeden o bölüm hiç yazılmadan biz o dersleri çıkartırdık. Yazarın kitapta yakın tarihimizde yaşanan bazı olayları vermesi de yine edebilikten ve sanattan uzak bir halde sadece yazmak için yazdığı hissi doğruyor.
Unutma Beni Apartmanı idi ve tam bir zaman kaybıydı. Dokunmadan’a başladığım vakit ilk yirmi otuz sayfa umut vadetmişti fakat sonrası hüsran oldu. Bu hüsranımın başlıca sebeplerini sıralamaya çalışacağım: Öncelikle seçilen konu daha maharetli bir elde felsefe ve psikoloji düzleminde işlense ortaya mükemmel bir eser çıkarabilirdi fakat öylesine sığ ifadeler mevcut ki okurken derine inmek yerine yüzeyde sıkışıyorsunuz. Adalet’in çocukluğunda sözlük okuyan bir karakter olduğunu bize hissettirmek için bağlamda sırıtan ağdalı birkaç kelime kullanmaya bana kalırsa gerek yoktu. Bundan sonrasında süprizbozan olacak. Adalet o gece babasının başkası ile yakınlaştığını gördüğünde mutfakta yanında bir karaltı vardı fakat kimdi, neydi sonrasında bu kişiye hiç değinilmedi, ortaya bir silah çıktı ama patlayamadı. Yazar Hülya ve Sadi konularında bizim aklımızla oyun oynamak istedi ama basit oyununa bizi dahil edemedi bu akıl oyunundan keyif almadım ve son olarak romanın nihayete ermesi ise tam bir klişe idi. Hayır bir de kurgunun içerinde bana kişisel gelişim önerilerinde bulunuyor. Eğer ki bu kitap başarıya ulaşmış olsaydı Adalet o sözleri söylemeden o bölüm hiç yazılmadan biz o dersleri çıkartırdık. Yazarın kitapta yakın tarihimizde yaşanan bazı olayları vermesi de yine edebilikten ve sanattan uzak bir halde sadece yazmak için yazdığı hissi doğruyor.
Kitap bölgesel taşrada üç ana karakter üzerine felsefi bir arka planda sunulmuş. Kitabı beğenmememin en başat ögesi özgünlük. Belki daha önce okuduklarımı okumasaydım konusu farklı gelebilirdi fakat kalemini çok sevdiğim yazarların yanında maalesef ki sönük kalıyor. Mesela 
Burhan Sönmez ‘in 
Taş ve Gölge isimli kitabındaki yedi isimli kahraman ile Ayvaz fazlaca benziyor.
Ama Ayvaz karakteri asla bir Burhan Sönmez karakteri gibi sıkı dokunmuş bir şekilde karşımıza çıkmıyor. Burhan Sönmez kitaplarında taşrayı, kahramanlarının hepsini bir kanaviçe gibi ilmek ilmek işlerken 
Yedi Düvelin Ecnebisi isimli kitap acelece elden çıkarılmış hissi uyandırıyor; başından sonuna kadar karakter oluşturmada zafiyet yaşandığını düşünüyorum. Yedi Düvelin Ecnebisi ‘nde Elif karakteri zayıf işlenmiş, ana kahramanlarımızdan birisi olan Melike
bile dolu olması gerek iken flu idi. Bir diğer irite edici nokta ise yazarın takdiridir bölgesel ağızları kullanarak elbette eserini zenginleştirebilir fakat kitap boyunca bölgesel ağız özellikleri çok iğreti durmuş, eserle bütünleşmemiş hissi hakim.
*Sürprizbozan*Uğruna ölüm göze alınan sevgilinin ölümü yarım sayfadan kısa bir paragrafta oldu bittiye getirilmiş ve çiğ kalmış.
Burhan Sönmez ‘in Taş ve Gölge isimli kitabındaki yedi isimli kahraman ile Ayvaz fazlaca benziyor.
Ama Ayvaz karakteri asla bir Burhan Sönmez karakteri gibi sıkı dokunmuş bir şekilde karşımıza çıkmıyor. Burhan Sönmez kitaplarında taşrayı, kahramanlarının hepsini bir kanaviçe gibi ilmek ilmek işlerken Yedi Düvelin Ecnebisi isimli kitap acelece elden çıkarılmış hissi uyandırıyor; başından sonuna kadar karakter oluşturmada zafiyet yaşandığını düşünüyorum. Yedi Düvelin Ecnebisi ‘nde Elif karakteri zayıf işlenmiş, ana kahramanlarımızdan birisi olan Melike
bile dolu olması gerek iken flu idi. Bir diğer irite edici nokta ise yazarın takdiridir bölgesel ağızları kullanarak elbette eserini zenginleştirebilir fakat kitap boyunca bölgesel ağız özellikleri çok iğreti durmuş, eserle bütünleşmemiş hissi hakim.
*Sürprizbozan*Uğruna ölüm göze alınan sevgilinin ölümü yarım sayfadan kısa bir paragrafta oldu bittiye getirilmiş ve çiğ kalmış.
İlk etapta ayna, labirent, saat metaforları kitaba dair beklentimi oldukça yükseltti. Biliyordum ki 'bellek yitimi sonrası bir kimlik arayışı' okuyacaktım. İnsan istiyor ki yazar daha derine insin bir sayfa okuyup uzun uzun düşünelim ama maalesef ki olmamış. Dün ile bugünün mukayesesini ve geçmişi olmadan şimdinin puslu aynadan yansımasını Boratin'in satırlarından okuyoruz. Burhan Sönmez
Sürprizbozan
Boratin, trafiğin durduğu bir anda Boğaz Köprüsünden atlayarak intihara teşebbüs eder fakat ölmez. Kaburgası kırılır ve hafızasını yitirir. Bellek yitimi onu geçmişine ve bugününe yabancı kılar. Bu süreçte Bek onun yardımcısı olur. Boratin geçmişinden tedirgindir kötü birisi olma ihtimali onu irite eder. Kitabın sonunda Boratin neden intihar etmeye kalktı bilemeyeceğiz, Eylül ile neler oldu bilmeyeceğiz, bilmek zaten ne bizi ne de Boratin'i bir yere götürmeyecek. Bu sorulara cevap bulmak için okursanız tatmin olmazsınız. Cevap bulmayı beklemeden okumanızı tavsiye ederim.
Burhan Sönmez
Sürprizbozan
Boratin, trafiğin durduğu bir anda Boğaz Köprüsünden atlayarak intihara teşebbüs eder fakat ölmez. Kaburgası kırılır ve hafızasını yitirir. Bellek yitimi onu geçmişine ve bugününe yabancı kılar. Bu süreçte Bek onun yardımcısı olur. Boratin geçmişinden tedirgindir kötü birisi olma ihtimali onu irite eder. Kitabın sonunda Boratin neden intihar etmeye kalktı bilemeyeceğiz, Eylül ile neler oldu bilmeyeceğiz, bilmek zaten ne bizi ne de Boratin'i bir yere götürmeyecek. Bu sorulara cevap bulmak için okursanız tatmin olmazsınız. Cevap bulmayı beklemeden okumanızı tavsiye ederim.
Öncelikle iyi ki Ayfer Tunç'un ilk okuduğum kitabı değil. Eğer okuduğum ilk kitabı olsaydı sonraki kitaplarına şans verme ihtimalim bir hayli düşük olurdu. Kitabın başından sonuna dek "Bu kitabı nasıl yayınevine gönderir?" sorusunu yineledim. İki ana kahramanımız var: Umut ve Sanem. Karakter bağları o kadar zayıf ki sanki iki farklı roman karakteri taslağını bir kitapta toplama kararı almış gibi yazar.
Umut, hasta ve hasta olduğu için de melankolik ve intihar ediyor. Umut'un annesinin de aynı genetik hastalığa sahip olduğunu ve intihar ettiğini biliyoruz. Ayrıca bir diğer eleştirim ise aradaki İngilizce cümleler aşırı irite edici idi.
Sanem ise türlü türlü aile dramları yaşamış ve yaşadıkları ile baş edemeyip soluğu Amerika'da alan bir mimar. Zavallım bilmiyor ki o göbek bağı kesilmedikçe nereye kaçarsan kaç karabasanların da seninle gelecek. Küçük yaşlarda doğurduğu gayrimeşru çocuğunu ablasına çaldırmış. Çocuğun adını da Gülsün koymuşlar. Aşırı arabesk geliyor bana bu söz oyunları.
Sözün sonuna gelmek gerekirse okudum ama okumamış olmayı dilerdim.
