Ah, ne iğrenç, aşağılık adamdır o! bunu bilen yalnız benim, olayı açıklamaya bile gücü olmayan benden başka kimse bilmeyecek onun ne mal olduğunu! Herkes bu adamın yufka yürekliliğini, dürüstlüğünü aklını övecek; ama benim gördüğümü kimse görmedi. Hiç kimse, sekiz yıl boyunca beni baskı altında tuttuğunu, içimde kımıldayan her şeyi öldürdüğünü, aşka gereksinim duyan canlı bir kadın olduğunu bir kez bile aklına getirmediğini bilmiyor. Onun beni her an aşağıladığını ve yalnız kendine değer verdiğini kimseler bilmiyor. Yaşamam için bir neden bulmaya çalışmadım mı sanki?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ona söyleyeceğim şeyin önemini anlamazsa, hiç bağışlamam onu. En iyisi hiç konuşmamak. Denemeye kalkışmam neye yarar ki? diye düşünüyordu genç kadın.
duygusunu anlatmak için sözcüklerin yetersiz kaldığını hissediyordu. Yanlış sözcüklerle bu duyguyu anlatmaktansa susmayı yeğlerdi. Ama yine de daha sonra, ertesi gün, daha ertesi gün, duygularının karmaşıklığını anlatacak sözcükler bulamadığı gibi, içinde bulunduğu ruhsal durumu da kendi kendine açıklayamayacağını anladı.
Tek bir narin yağmur bile çimenlerin yeşilliğinin göze çok daha canlı görünmesini sağlayabilir. Benzer şekilde beklentilerimiz de aklımız daha iyi düşüncelerle dolduğunda aydınlanıp parlamaya başlar. O yüzden daima şimdide yaşamayı ve tıpkı üzerine düşen en ufak çiy damlalarından bile faydalandığını belli eden çimen yaprakları gibi, karşımıza çıkan her fırsatı değerlendirmeyi başardığımız takdirde kendimizi kutsanmış saymamız gerekir ama bunun yerine hep geçmiş fırsatların telafisini yapmaya çalışarak zaman harcıyor ve bunu görev biliyoruz. Baharın geldiğini görmemize rağmen hala kışa tutunmaya devam ediyoruz.
Nasıl her bir mevsim zamanı geldiğinde bize diğerlerinden daha münasip geliyorsa...