Sonra, o kimseye söyleyemediğim kendi yalnızlığımın kokusu, birçok kadının kokladığı, sonraki yıllarda içine sürüklendiğim yaşamın nedenlerinden biri haline geldi sanıyorum.
Yani, hizmetçilerin ve uşakların nefret uyandırıcı o suçlarını bile kimseye şikâyet etmemiş olmam, insanlara inançsızlığımdan değil, elbette Hıristiyan olduğum için de değil, insanların bana karşı inanç kabuklarını sımsıkı kapatmış oldukları için.
Eğer bunu anlayabilseydim, insanlara karşı bu ölçüde korku duymama, var gücümle hizmet etmeme gerek kalmazdı. İnsanların yaşamlarıyla zıt düşüp, gece cehennemlerimde bu sıkıntıları yaşamazdım.
Ne güzel, ölecek olmak ne güzel. Ne güzel, ölecek olmanın muştusu ölmeyecek olmanın tahayyülünden, ne güzel.
Yazının bedeli vardır bilirsiniz.
Kurban ister, kan ister. Ter ister, gözyaşı ister.
Bu yüzden kaderi ağırdır. Yazının kalbi vardır.