Nur
@Sau_dadee
sandım ki bu defa farklı..
316 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
DİKKAT!!!
KİTAP HAKKINDA BİRAZ FAZLA BİLGİ İÇERİR. EĞER OKUMAK GİBİ BİR DÜŞÜNCENİZ VARSA LÜTFEN YAZIYI GEÇİNİZ
Bazı insanlar unutulmaz. Yanlış da olsa , yaşanacaklar bitmiş de olsa son nefese kadar unutulmazlar. Sırlarını paylaşmamış olsalardı da unutulmaz olurlar mıydı bilemiyorum.
Garip bir kitaptı ya da bana öyle geldi bilmiyorum. Kitabın ismi sır ama sırrın ne olduğu açıklanmamış. Son sayfayı okuyup diğer sayfanın olmadığının ve sırrın açıklanmadığının farkına varmak sanırım beni biraz sinirlendirdi çünkü gerçekten merak etmiştim bir insanın hayatını tamamen karartacak sırrın ne olduğunu.
Sağlıklı bir inceleme olmadı farkındayım ama kitap hakkında size şunu söyleyebilirim ki adına da konu olan sırrı öğrenmek için okumayınız.
Reklam
Belki bu durum benim kitabı okuduğum ruh halimle ya da beynimin içindeki düşüncelerin beni hiç yalnız bırakmamasıyla ilgilidir ama kitaptan ne anlayacağımı sanırım anlayamadım. Son sayfayı okurken bile sanki başka bir son sayfa olmalı diye düşündüm. Çıkarım olarak da, hayattaki zaaflarımızın aslında bizi ne kadar etkilediği, hayatımıza ne denli yön verdiğini bir kez daha anlamak oldu. Bir oturuşta çok rahat okunabilir bir kitap, kütüphanenize ekleyebilirsiniz bence:))
Kitabı 10 gün önce okumaya başlamışım ve anladım ki 8 gün boyunca elimde sürünmüş çünkü sadece iki günde bitti. Öyle muhteşem bir kitap ki elimden bırakmak istemedim. Keşke daha önce okumuş olsaydım. Okumakta bu kadar geciktiğime üzgünüm. Derler ya coğrafya kaderdir diye işte tam olarak öyle. Yani sırf Hazara'sın diye ya da sırf doğduğun toprağın 'cinsi' değilsin diye dışlanmak. Allah'ım ne büyük saçmalık. Her şeyden önce insan olmak ne zaman tam anlamıyla karşılığını bulacak? Nitekim hiçbir zaman. Bir çocuk nasıl olurda oynadığı, vakit geçirdiği kişinin 'kimlerden' olduğunu bilmeye zorlanır. Bir gün kötü insanların da olduğu ama iyi insanların daha güçlü olduğu bir dünyada yaşamak dileğiyle..
Ana rahminde kırılmaya başlayan kemikler ve annenin her geçen gün büyüyen korkusu.
Çok üzülerek okumuştum kitabı. Elimden bırakmak zorunda olduğum zamanlarda acaba noldu diye düşündüğüm bir kitaptı. Zavallı Willow Sonunu değiştirmek istediğim sayılı kitaplardan birisidir. Her zaman başıma gelse ne yapardım sorusunu da aklıma getirir bu kitap.
Sevgi elbet bir gün biter, biter bitmesine de insan bunu kabullenebilir mi orası meçhul. Belki de bu yüzden söylemedi Suat, Necip' e olan aşkını. Kim bilir. Duyulan hayranlık sevgiye dönüşmüş ama mevcut düzen o sevgiye uygun değil. Peki doğru mu yaptılar, aksi olmuş olsa mutlu olabilirler miydi, Süreyya sahiden seviyor muydu Suat'ı? Hep bir muamma burası. Tek gerçek, bir Eylül ayı birlikte yaşayamamış ama birlikte ölebilmiş iki aşık..
