Dokuz yaşındaydı, daha çocuktu ama kendi ruhunu tanıyordu, ruhu onun için değerliydi, göz kapağının gözü koruduğu gibi onu koruyordu ve elinde sevgi anahtarı olmayan hiç kimsenin ruhuna girmesine izin vermiyordu.
Evlenmemiş adam Rabb’i nasıl hoşnut edeceğini düşünerek kaygı duyar, evli adam karısını nasıl hoşnut edeceğini düşünerek kaygı duyar.” diyor Havari Pavlus.
İsteğinin gerçekleşmesinin, ona beklediği mutluluk dağından sadece bir kum tanesi verdiğini çok kısa bir süre sonra hissetti.
İsteğinin gerçekleşmesi, insanların mutluluk duygusunu isteklerin gerçekleşmesi olarak tasavvur etmekle yaptıkları ezeli bir hatayı göstermişti ona.