Atay "Tutunamayanlar"da 'Kollarımı açıp bütün insanlığı kucaklıyorum' (s.24) dedikten sonra "Tehlikeli Oyunlar"da 'Bütün insanlığı kucaklamak isterken neredeyse bu dünyanın altında eziliyordu" (Nursel Hanım) der. Öyle işte. Öyle umudumu kestim ben de insanlıktan (Nihayet insanlıkta öldü 'TO'). Bir benzerine de Özdemir Asaf'tan aşinayız esasen: "Tüm dünyayı kucaklamak istedim; kollarım yetişmedi."
Dul kadın iyi. Bana kahve pişiriyor, sigaramı yakıyor. Onun yanında biraz huzura kavuşuyorum... Nurhayat Hanım hiç söze karışmaz. İşte biri konuşmaya başladı, varlığını ortaya koydu. Dur ben de bir şeyler söyleyeyim, kişiliğimi göstereyim gibi küçük çabalamalar içinde değil dul kadın
Bazen Nurhayat Hanım'a gidiyorum. Karşılıklı susarak oturuyoruz. Konuşmamak ne iyi, bi bilsen. İnsan elbette konuşmak istiyor, dert yanmak haklı çıkmak istiyor. Fakat kelimeler insana ihanet ediyor. İnsan kendine ihanet ediyor. Kendinden nefret ediyor