Scarliface
@Scarliface
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kulak Eğer Gerçeği Anlarsa Gözdür
İkinci kez okunan bir roman. Her zaman söylediğim gibi hiç Oktay Anar Romanı okumayanlardan olmak isterdim. Ama ikinci okumalarda da aynı tadı alıyorum. Hatta bazen bitmesin diye yavaş okuyorum ve bu da okuma hızımı azaltıyor. Belki de Anar romanlarının benim için en olumsuz tarafı bu olsa gerek. Tarih, felsefe, mitoloji, aşk, cinayet ne arasanız var romanda. Evet belki çok fazla eski kelime var, kabul ediyorum romanda çok sayıda karakter var, ama eski kelimelerin anlamlarını bulmak, karakterleri ayrı ayrı bir araya getirmek, onların bir yerlerde karşılaştığını görmek yine romanın güzel taraflarından. Tüm Anar romanlarında olduğu gibi Suskunlarda da zaman zaman yüksek sesle kahkahalar atmak kaçınılmaz. Kalın Musa’nın cimrilikleri, oğlu Veysel ile Paşanın konağında verdiği konser, Neyzen Batın’ın oğlu kendini peygamber ilan eden Zahir’in hamada vaftizi, son akşam yemeği, akşam yemeğinde müridlerine “Alın! Bu kavunu yiyin. Bu benim etimdir. Rakıyı da için! O benim kanımdır” demesi ve ölürken babasına “Ah beybaba! Ah babalık! Neden çamura yattın?” demesi ve buradaki göndermeler müthişti. Yine torun Eflatun’un kulağına gelen sese giderken 7 günahla karşılaşması bunları aşması ve tanrıya ulaşması yine buradaki gizli göndermeler bir bulmaca çözmek gibiydi. Sonuç olarak her karakterinden, her hikayesinden ayrı ayrı keyif alınacak bir başyapıt.
Aeden'de Olmak Vardı.....1000Kitap
Şimdi gerçekten herkesin çok beğendiği romanı eleştirmek biraz garip olacak ama, bende incelemelerdeki az sayıdaki beğenmeyenler grubuna gireceğim. Yorumlarda hep şunu görüyorsunuz: "İlk 100 sayfadan sonra çok keyif aldım". Bende ise tam tersi oldu, ilk 100 sayfada ilmek ilmek örülen Aeden'e hayran kaldım. Öyle bir dünya yaratılmış ki gezegenin tüm canlıları, böcekleri, kuşları, bitkileri, uyduları, enerji kaynakları tek tek düşünülerek inşaa edilmiş. Düşünce ile yolculuk, telepati tam bir bilim kurgu. Ama sonra kahramanlarımızın dünya'ya gelmesi ile bu büyü bozuluyor. İnsansıların bildiğimiz ve herkesin katıldığı kendine ve çevresine zarar verme hikayesi içinde roman sıkışıyor. Yazarın insanoğlunun intaharı ile ilgili yorumlarına katılmamak elde değil ve hepsi de doğru tespitler ama bence romanın seyrinde ki büyü dünya hikayesi ile son bulmuş. Bununla beraber yaratılan Aeden için bile okumaya değer, ayrıca anlatılan hikaye hiç de yabana atılacak bir hikaye değil. Eminim ki bundan önce olduğu gibi bundan sonra da okuyup çok sevenler yine çıkacaktır. Ama ben "keşke" diyenlerdenim. Belki Aeden de geçen güzel bir hikaye ile bu dünya yaşatılabilir mi? diye bekliyorum....
