Schweinsteiger
@Schweinsteiger
16 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Since the American constitution prohibits the teaching of religion in public schools, 'creation science' was invented—which claims that the biblical account of creation is a better scientific explanation of life on earth than Darwin’s theory of evolution. So teaching biblical creation does not violate the constitutional ban, for it counts as science, not religion!
Sayfa 119 - Oxford University Press
Reklam
With some justification, Kuhn’s readers took him to be saying that science is a largely non-rational activity, characterized by dogmatic adherence to a paradigm in normal periods, and sudden 'conversion experiences' in revolutionary periods.
But Kuhn himself was unhappy with this interpretation of his work. In a Postscript to the second edition of Structure published in 1970, and in subsequent writings, Kuhn moderated his tone considerably, distancing himself from the more radical views that he had seemed to endorse. He was not trying to cast doubt on the rationality of science, he argued, but rather to offer a more realistic, historically accurate picture of how science actually develops. By neglecting the history of science, the logical empiricists had been led to a simplistic account of how science works, and Kuhn’s aim was to provide a corrective. He was not trying to show that science was irrational, but rather to provide a better account of what scientific rationality involves.
Sayfa 84 - Oxford University Press
Platonculuğun merkez çekirdeğinin, Sokrates'in manevi gayelere ulaşmak için kurduğu ahlak felsefesi olduğu bir gerçektir. Fakat bu tohum, Platon'un ellerinde dalları gökleri kaplayan bir ağaca dönüştü. Platonculuk, Sokrates'in doktrinin hiçbir zaman olmadığı bir şeydir; Sokrates'in insan doğasını ve amacını incele mek için sırtını döndüğü dış doğanın bütün sahasını da kucaklayan bir alem sistemidir.
Yine de aklıselim ve gözlemin öğrettiği gerçeklere olan düşkünlüğüne rağmen, Aristoteles asla Platoncu olmaktan vazgeçememiştir. Platon'unki gibi onun düşüncesi de Sokrates'ten tevarüs edilen gaye fikri tarafından yönetilmekteydi, yani olay ve nesnelerin gerçek sebep veya izahları başlangıçta değil, amaçlarında aranmalıydı. Aristoteles felsefesi de bir nihai nedenler felsefesi olarak kalmıştır.
Sokrates dünyanın düzenini en iyisine göre kuran ilahi bir Akıl istiyordu. Platon'un mitolojik ilahiyatı bu talebi karşılıyordu; fakat Aristoteles'in Tanrısı ne dünyadaki düzeni planlar, ne de iyi bir amaç için çalışır. Tanrının kendisi, kendi mükemmelliğini tefekküre dalmış bir nihayettir. Dünyaya etkisi, yıldızların göğünün dönüşüne sebep olmakla kısacası uzaydaki hareketi oluşturmuş olmakla sınırlıdır. ilk Hareket Ettirici'nin, Anaksagoras ile başlangıçta mı yer alacağı, yoksa Aristoteles ile sonda mı yer alacağı çok fark etmiyor gibi görünmektedir. Gaye felsefesi baş aşağı edilmiş bir mekanizma haline gelmiştir. Eğer Sokrates Metatizik'i okuyabilseydi, kendisinin başlattığı yeni düşünce hareketinin sonucunu tanıyamazdı.
Reklam