Ebru
@Sciencebound
İnsanları genel anlamda seviyorum ama kimseye tahammülüm yok.
Oğuz ATAY
youtu.be/7BNPyW6oKXk?si=...
#261761744
#211830142
#256704408
Şu anda okuduğu kitaplar
10/10
Beğendi
·2026 45. kitabı
Eseri fazlasıyla beğendiğimi söylemeliyim. Tarihin izleri, savaşın derinlikleri ve Rönesans dönemi sanatı, tabloları ile sanatsal anlamda harikaydı. Elbette savaş her dönem içler acısı, trajedik ve derinliği, direniş ruhu her dönem fazlasıyla derin. Sinema tadında bir eser olduğunu düşünüyorum.
Eserin konusu, ikinci Dünya Savaşı döneminde, İtalya'nın Nazi işgali altında olduğu bir süreçte geçmektedir. Romanın temel çatışması, savaşın yıkıcı etkileri ile nazilerin el koymaya çalıştığı paha biçilmez sanat eserlerinin korunması mücadelesi etrafında gelişiyor. Ağustos 1943'te, Roma'nın bombalanmasıyla anne ve babasını kaybeden 14 yaşındaki Massimo'nun yaşam mücadelesi başlar. Yaşadığı bombardımandan sağ kurtularak haydutların saldırısına uğrayıp yaralanan Massimo, kendini Monte Cassino'nun eteklerindeki manastırda bulur. Burada, kendisini Vatikan'ın sırdașı ve Usta Sanatçı olarak tanıtan, Pietro Houdini lakaplı esrarengiz ve karizmatik bir adamla yolları kesişir. Pietro Houdini, Massimo'nun hayatını kurtarır ve onu manastırın duvarları arasında saklanan sanat hazinelerini koruma görevinde yanına yardımcı olarak alır. Ancak savaşın şiddeti Monte Cassino'ya yaklaştıkça, bu paha biçilmez sanat eserlerinin koruma altına alınması gerekir ve askerler
manastırın ruhunu çalmayı elbette bașarır. Pietro, üç önemli Rönesans dönemi eserini yani Tiziano'nun altı işinden üçünü saklamayı başarır. Bu eserler Rönesans ustasının; Venüs ve Adonis, Perseus ve Andromeda, Diana ve Actaeon. Ve
devamında olaylar ilginç sekil alarak ilerliyor.
Reklam
Ve böylece: Lanetlendik ama yine de hayata tutunuyoruz. Reddediliyoruz ama savaşmaya devam ediyoruz. Nefret edildiğimiz hâlde seviyoruz. Öye yandan bize karşı kayıtsız olan evren, yaşamın gücüne karşı koyamaz ve ona yaklaşamaz.
Hikayelerimizin ipleri yanar. İnsanlar yok olur. Yerlerini başkaları alır. Gelmesini beklediğimiz şeyler gelmez. Beklemediklerimizse gelir. Normal hayata ya da onun hakkında anlattığımız hikâyelere benzemez. Savaşta her şey paramparça olur. Tutarlılık beklemek, olgunun özünü ıskalamaktır.
İsa bizim günahlarımız için acı çekmeden çok önce, Prometheus bir dağa bağlandı ve yüzlerce yıl boyunca her gün bir kartal tarafından karaciğeri deşildi, çünkü tanrılardan ateşi çalıp bize verdi. İnsanlığa! Prometheus bizi çamurdan şekillendirmekle görevlendirilmişti. Bize daha iyi bir dünya inşa etmek için öngörü ve araçlar verdi ve bunun için Zeus onu cehennemle cezalandırdı. Başarılı olmamız gerekmiyordu. Yaratmak için yaratılmadık. Başarılarımızın kökleri günaha dayanıyor; ister Prometheus'un hırsızlık yapması olsun, ister Havva'nın elmayı koparması, bu hikâyenin iyilik, öngörü ve nezaketin açıklanamaz bir şekilde zulüm, işkence ve cehennemle ilişkilendirilmediği hiçbir versiyonu yok.