“Bütün Ortadoğunun lanetidir bu oğlum,tarih boyunca birbirini öldürür ama asla kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadında sarhoş olur.”
Livaneli süslü betimlemelerden, dolambaçlı sözlerden uzak durarak en etkili ve çarpıcı şekilde vuruyor yüzünüze Ortadoğu lanetini. Kitabı okurken bir huzursuzluk kaplıyor içinizi ve tıpkı İbrahim gibi bunu gidermek için Hüseyin’i anlamaya çalışıyorsunuz. Mekeknaz’ın yaşadıkları, Zilan’ın anlattıkları... Sayfayı ağır ağır çeviriyorsunuz, çevirmekten korkuyorsunuz çünkü bunlar her gün yaşanıyor ve biz de kafamızı çeviriyoruz. Hisleri okuyucuya aktarma konusunda ne kadar başarılı olsa da dikkat çektiği konular çok büyük önem taşıyor. Kitabı bir oturuşta bitirebilirsiniz ama son cümleyi okuduğunuz bittiğini zannettirmesin size. Doğuda her gün Nergis doğuyor, Nergis ölüyor, Meleknazlar kayboluyor, Zilan’lar hayattan koparılıyor. Hepimiz belki de bir parça Hüseyin
olabilmeliydik.